Ług, nazywany także Łuh, a dawniej Łuch, to dziś nieistniejąca już wieś w gminie Cisna. Leżała na lewym brzegu Wetliny, poniżej i naprzeciwko Jaworca. Po dawnej zabudowie pozostały jednak ślady, które pozwalają zatrzymać się na chwilę i zajrzeć w przeszłość tego miejsca.
Jednym z nich jest drewniany krzyż. Zachowany do dziś, choć uszkodzony przez szkodniki, został ustawiony w 1938 roku z okazji 950-lecia Chrztu Rusi. To właśnie on jest jednym z materialnych świadków historii dawnej wsi.
Dziś Ługu już nie ma. Po II wojnie światowej wieś została całkowicie zniszczona, a jej mieszkańcy wysiedleni. Krajobraz zmienił się nie do poznania, ale pamięć o osadzie nie zniknęła całkowicie. Ślady po niej zostały oznakowane i opatrzone tablicami informacyjnymi w ramach ścieżki historycznej „Bieszczady Odnalezione”.
Wędrując tym szlakiem, można dotrzeć także do miejsca, w którym stała drewniana cerkiew pw. św. Mikołaja Cudotwórcy z 1864 roku. Z dawnej świątyni pozostała podmurówka oraz ruiny kamiennej mensy ołtarzowej. Mensa to płyta stanowiąca blat ołtarza. Od średniowiecza umieszczano w niej relikwie męczenników, a w tym celu na środku wykonywano specjalne zagłębienie nazywane sepulcrum, czyli grób. Dawniej mensa była związana z podstawą ołtarza, którą mogły tworzyć między innymi nogi lub kamienny blok.
Dzisiaj w Ługu nie usłyszymy już gwaru dawnej wsi. Nie zobaczymy jej mieszkańców ani drewnianej cerkwi w pełnej okazałości. Zostały za to pojedyncze ślady, które wymagają od turysty uważnego spojrzenia.
Wśród nich szczególne miejsce zajmuje krzyż z 1938 roku. Nadgryziony przez czas i szkodniki, nadal przypomina o wydarzeniu, które przed laty było ważne dla społeczności Ługu. Stoi jako jeden z tych cichych bieszczadzkich świadków, obok których łatwo przejść, nie zdając sobie sprawy, jak wiele historii kryje się w ich cieniu.
Ług jest dziś miejscem, w którym natura spotyka się z pamięcią. Wędrując jego śladami, można zobaczyć nie tylko bieszczadzką przestrzeń, ale również pozostałości świata, który po II wojnie światowej bezpowrotnie zniknął. Drewniany krzyż, podmurówka cerkwi i kamienne ruiny ołtarza są jego nielicznymi, ale wymownymi świadkami.
Komentarze (0)