Wieża widokowa „Szczerbanówka” 

„Szczerbanówka” to obecnie nazwa platformy widokowej znajdującej się za Cisną, przy drodze na Komańczę. Jednak mało kto wie, że niegdyś w okolicy znajdowała się nieistniejąca już wieś o burzliwej historii i tej samej nazwie.

Wieża widokowa znajduje się w Bieszczadach Zachodnich, ok.10 km za Cisną, przy samej drodze wojewódzkiej nr 897 prowadzącej do Komańczy. 

wieza-widokowa-szczerbanowka
Fot. Saga

Drewniana wieża zbudowana została z inicjatywy Nadleśnictwa Cisna w 2017 r. i ma trzy poziomy i 9 metrów wysokości. Na najwyższym piętrze znajduje się luneta i baner z opisem widocznych szczytów. 

wieza-widokowa-szczerbanowka
Widok ze „Szczerbanówki”/Fot. Saga

Urzekający widok jaki się z niej rozpościera to panorama Bieszczadów z ich szczytami i masywami. Z tych bardziej znanych to: Jasło (1153 m), Małe Jasło (1102 m), Połonina Wetlińska (1255 m), Smerek (1222m), Wysokie Berdo (968), Hon (820 m), Berest (942 m).

Zobacz również: Wieża widokowa na Korbani

Obok wieży znajduje się drewniana wiata z łowostołami i spory parking.

wiata-przy-wiezy-widokowej
Fot. Saga

Nieistniejąca już wieś „Szczerbanówka” 

Szczerbanówka to wysiedlona i zniszczona wieś królewska, leżąca kiedyś na prawym brzegu Osławy, u podnóża Wołosani. Znajdowała się przy południowej granicy gminy Komańcza. Jest jedną z wielu nieistniejących już bieszczadzkich wsi, gdzie po śladach dawnego życia pozostały tylko fundamenty łemkowskich chyży, zdziczałe sady i pola. Ale właściwie nawet to pochłonęła już przyroda. 

Wzmiankowana w 1606 r. wieś, należała do najpóźniej założonych górskich osad spośród dóbr królewskich starostwa sanockiego. 

Szczerbanówka miała burzliwą i tragiczną historię

W latach 1657 – 1658 wieś padła ofiarą łupieżczych najazdów księcia Siedmiogrodu Jerzego II Rakoczego, który przez Karpaty szedł na Lwów wraz z węgierskimi Tołhajami. 

Kolejne grabierze i najazdy miały miejsce w 1672 r. i 1686 r. Wówczas na Szczerbanówkę napadli najpierw Tatarzy, a potem beskidzcy zbóje czyli Tołhaje. W rezultacie wieś bardzo zbiedniała – jak podają źródła – zrabowano wówczas dorobek wartości 4,5 tys. złotych. 

Po I rozbiorze Polski osada zaczęła się stopniowo rozwijać. W 1870 r. liczba mieszkańców wzrosła do 142 osób, ale  wówczas nastała I wojna światowa i wieś po raz kolejny została zniszczona. 

Dopiero okres międzywojenny to systematyczny rozwój wsi. W 1921 r. osada liczyła 22 gospodarstwa i 129 mieszkańców. Przed wybuchem II wojny światowej Szczerbanówkę zamieszkiwało 150 osób. We wrześniu 1944 r. wieś wyzwolona zastała przez Armię Czerwoną. Jednak żołnierze obrabowali i ogołocili wieś. 

Kolejne nieszczęście jakie spotkało wieś to sotnia UPA, która po przejściu frontu stacjonowała w Szczerbanówce.

W 1946 r. wojsko wysiedliło 30 łemkowskich rodzin, a wieś została wyludniona i zniszczona. W 1950 r. rozebrano i zniszczono drewnianą cerkiew greckokatolicką p.w. św. Dymitra, wzniesioną w latach 1857-1858. 

Źródło: UG Komańcza