Bieniowa jeszcze 100 lat temu (w 1921 r.) liczyła 97 domów i prawie 600 mieszkańców. Niestety, chociaż wsi udało się przetrwać wojnę to przestała istnieć już po jej zakończeniu. W dniu 1 czerwca 1946 r. Beniowa została wysiedlona i zniszczona w ramach Akcji „Wisła”

Tak to wydarzenie opisał Jędruś Ciupaga w opowiadaniu Beniowa. Przeminęła w jeden dzień

Historia

Wieś powstała w połowie XVI w. w miejscu znanym jako Bieniowe Pole. Nazwa pochodziła od imienia Benio (Benedykt). Początkowo wieś była na terenie rozległych dóbr Kmitów, póżniej klika razy zmieniała dziedziców. Należała między innymi do Herbutów, Grochowskich, Lesiowskich, Osękowskich i Kalinowskich.

Beniowa tworzyła jeden kompleks gospodarczy z Bukowcem. We wsi była cerkiew, dwór i folwark, a także dwa tartaki wodne i młyn. 

Ok. 1900 r majątek został wykupiony przez firmę Rubinstein i Frommer ze Lwowa. 

W 1909 r. została wybudowana cerkiew pw. św. Michała Archanioła. Drewniana świątynia, zbudowana w tzw. stylu ukraińskim, przetrwała do 1946 r. Spłonęła wraz z całą wsią. Ogień nie zniszczył tylko 2 kutych krzyży, które znajdowały na zwieńczeniu kopuł.  

To może Cię zainteresować

Beniowa. Cerkiewnicy – opis liturgii

W latach 80. teren został „zrekultywowany” przede wszystkim za pomocą materiałów wybuchowych. W ten bezsensowny i bezmyślny sposób zniszczono wszelkie pozostałości po wsi. Zdewastowano domy, część cmentarza, kapliczkę i krzyż przydrożny. W rezultacie na tych gruntach powstały igloopolskie pastwiska. 

Byli mieszkańcy Beniowej mieszkają obecnie prawdopodonie w okolicach Stryja (bo tam ich wysiedlono) oraz na Wołyniu

Beniowa dzisiaj

Obecnie Beniowa, po polskiej stronie granicy, to już tylko piękne krajobrazy, malownicze łąki i niezwykły cmentarz. Po stronie ukraińskiej istnieje kilkanaście gospodarstw. 

W 1990 r. teren cmentarza uporządkowano i konserwowano siłami społecznymi. W 1992 r. pracownicy BdPN wykonali drewniane ogrodzenie i ustawili tablicę informacyjną. 

Za bramką cmentarza widać zarys podmurówki wskazującej miejsce po cerkwi. Godna uwagi jest również kamienna płyta z wyrytym wizerunkiem ryby. Jest to prawdopodobnie podstawa chrzcielnicy ze starszej cerkwi. 

Na zakończenie spaceru warto zwrócić uwagę na piękną i okazałą lipę, pomnik przyrody, która rośnie w pobliżu cerkwiska.

Beniowa znajduje się na szlaku „W dolinie górnego Sanu”, więc można do niej wstąpić po drodze do Sianek i Źródeł Sanu.