Osada Balnica została założona jako wieś królewska na prawie wołoskim w 1549 roku, co czyni ją jednym z starszych osiedli w tym rejonie. Dokumentem potwierdzającym jej powstanie jest przywilej wydany przez starostę sanockiego Piotra Zborowskiego dla Iwana, syna Stecza, kniazia z Woli Michowej. Początkowo wieś nosiła nazwę Bannica, a jej historia ściśle związana jest z osadnictwem wołoskim, które od wieków odgrywało kluczową rolę w rozwoju regionu.
Otaczające Balnicę tereny to prawdziwa oaza dzikości i spokoju. Właśnie tutaj, wśród nieprzebytych lasów i niedostępnych dolin, można doświadczyć prawdziwej dzikości Bieszczad. Okolice te uchodzą za jedne z najdzikszych w całym paśmie, co przyciąga miłośników przyrody, poszukiwaczy ciszy i tych, którzy chcą uciec od zgiełku cywilizacji. Krajobraz jest niezwykle malowniczy – rozległe, często niedostępne pola, stoki porośnięte lasami i ukryte potoki tworzą unikalny obraz, który zachwyca każdego, kto odwiedza te tereny.
Ciekawostką jest fakt, że w okolicy Balnicy przepływa kilka potoczków, które – choć widoczne głównie podczas dużych opadów deszczu – mają niezwykłe znaczenie hydrologiczne. Wypływają one ze stoków Matragony i, co ciekawe, należą do zlewni Morza Czarnego. To oznacza, że wody te, choć płyną przez odległe rejony, ostatecznie trafiają do jednej z największych i najbardziej odległych mórz na świecie, co dodaje temu miejscu wyjątkowego charakteru i podkreśla jego znaczenie w regionalnym systemie hydrologicznym.
W Balnicy znajduje się także unikalne źródełko, które od wieków cieszy się szacunkiem lokalnej społeczności i turystów. Woda z tego źródła jest nie tylko smaczna, ale także ożywcza i czysta, co czyni ją cenionym napojem wśród odwiedzających. Co interesujące, wody te nie zawierają soli, co może zaskakiwać, biorąc pod uwagę nazwę miejscowości. Nazwa Balnica, podobnie jak nazwa pobliskiej Solinki, kojarzona jest z ruskimi słowami „bania”, oznaczającymi właśnie słone źródło lub kopalnię soli. Ta etymologia odzwierciedla dawną tradycję i związki z solnictwem, które od wieków odgrywało ważną rolę w życiu mieszkańców tych terenów. Skrajem dawnej wsi przebiegają tory kolejki wąskotorowej, wybudowanej w 1898 roku jako linia łącząca Nowy Łupków z Cisną. Przy granicy państwowej znajduje się stacja kolejowa Balnica i dawne turystyczne przejście graniczne. Od 1997 roku przywrócony jest ruch turystyczny i Balnica stanowi końcową stację dla pociągów z Majdanu, kursujących codziennie w lipcu i sierpniu, a także w inne dni.
Historia i przyroda Balnicy tworzą niezwykły obraz, który fascynuje i zachwyca. To miejsce, gdzie dzika natura, bogata tradycja i tajemnicza historia splatają się w harmonijną całość, tworząc unikalny zakątek Bieszczadów. Dla tych, którzy pragną odetchnąć od codziennego zgiełku, Balnica stanowi idealne miejsce na kontemplację, wyprawy i poznawanie jednych z najbardziej dziewiczych terenów tego regionu.
Komentarze (0)