Większość turystów i wczasowiczów odwiedzających Podkarpacie kojarzy Jezioro Solińskie z perspektywy tradycyjnego wypoczynku. Krajobraz zbiornika podziwiany jest najczęściej z miejscowości położonych bezpośrednio na jego brzegach, wśród których największą popularnością cieszą się Solina oraz Polańczyk. Widoki na akwen i otaczające go wzniesienia można oglądać również z pokładu kursujących w sezonie letnim statków wycieczkowych, jachtów, kajaków czy rowerków wodnych, a także z wagoników kolei gondolowej.
Jednak pełny, geograficzny wymiar tego akwenu oraz charakterystyczne ukształtowanie jego brzegów najlepiej widoczne są z perspektywy przelotowej. Fotografia wykonana z wysokości około 10 000 metrów przez pana Sylwestra Łukomskiego ukazuje Jezioro Solińskie i Bieszczady w sposób wyjątkowy, odsłaniając dokładną geometrię całego akwenu i jego osadzenie w rzeźbie terenu.
Charakterystyka hydrograficzna i parametry zbiornika
Jezioro Solińskie to zbiornik retencyjny utworzony na rzece San. Od strony północnej akwen otaczają pasma Gór Sanocko-Turczańskich, natomiast od południa ograniczą go wzniesienia Bieszczadów. Całkowita powierzchnia lustra wody wynosi około 22 km², a maksymalna głębokość zbiornika mierzona przy samej zaporze sięga 60 metrów.
Soliński akwen wyróżnia się największą pojemnością wśród wszystkich zbiorników wodnych w Polsce, wynoszącą 472 mln m³. Przy średnim stanie wody, gdy lustro znajduje się na poziomie 420 m n.p.m., długość linii brzegowej osiąga około 166 kilometrów. Jest ona niezwykle silnie rozwinięta i urozmaicona licznie występującymi zatoczkami, będącymi w większości naturalnymi ujściami lokalnych strumieni. To właśnie ta struktura brzegowa tworzy charakterystyczny układ przestrzenny, który tak czytelnie prezentuje się na zdjęciach wykonywanych z dużej wysokości.
Spiętrzenie wód Sanu doprowadziło do powstania zróżnicowanego ekosystemu wodnego, charakteryzującego się dużą rozmaitością gatunków ryb. Do najczęściej spotykanych w wodach zbiornika należą populacje sandaczy oraz okoni. W akwenie bytują również duże okazy ichtiofauny, w tym bolenie, leszcze, płocie, szczupaki, sumy, karpie oraz klenie. Pokaźne okazy ryb karpiowatych są regularnie obserwowane przez turystów bezpośrednio z korony zapory w Solinie.
Warunki rekreacyjne, żeglarskie i bezpieczeństwo
Na brzegach Jeziora Solińskiego na przestrzeni lat powstały liczne ośrodki rekreacyjne, choć sam akwen charakteryzuje się mniej „skomercjalizowanym” charakterem w porównaniu chociażby z Krainą Wielkich Jezior Mazurskich. Z tego względu jest to miejsce wysoce cenione przez żeglarzy oraz kajakarzy poszukujących walorów krajobrazowych i odpoczynku.
Uprawianie żeglarstwa na Jeziorze Solińskim wymaga od żeglarzy dużych umiejętności. W przeciwieństwie do akwenów nizinnych, akwen ten cechuje się dużą zmiennością i nieprzewidywalnością wiatrów, co wynika bezpośrednio z silnego rozczłonkowania tafli wody oraz wpływu wysokich, otaczających jezioro brzegów.
Warto pamiętać, że na całym zbiorniku obowiązuje strefa ciszy, zakazująca używania silników spalinowych (ograniczenie to nie dotyczy jednostek Policji oraz WOPR). Dla odwiedzających kluczowe jest również przestrzeganie zasad bezpieczeństwa nad wodą: poza wyznaczonymi do tego celu kąpieliskami wchodzenie do wody jest niebezpieczne.
Komentarze (0)