Podcast „Lustrzane Odbicie” powstał jako miejsce spotkań z ludźmi związanymi z Bieszczadami – tymi, którzy tu żyją, tworzą, wracają lub noszą ten region w sobie, niezależnie od miejsca zamieszkania. Jak podkreśla autor i pomysłodawca projektu Robert Żurakowski, nie są to rozmowy prowadzone dla efektu czy powierzchownej narracji. Założeniem podcastu jest wejście pod powierzchnię – poza obrazek znany z folderów turystycznych. Rozmowy koncentrują się na człowieku: jego emocjach, pasjach, doświadczeniach, czasem bólu, czasem nadziei. Bieszczady stanowią tu punkt odniesienia, tło i wspólny mianownik, ale nie są celem samym w sobie. Mają być widziane oczami tych, którzy doświadczają ich na co dzień.
Idea, która wyrosła z potrzeby autentyczności
Robert Żurakowski jasno określa charakter „Lustrzanego Odbicia”. To przestrzeń wolna od pozoru, oparta na ciszy, zaufaniu i uważności. Jak zaznacza, tylko spojrzenie w lustro bez uciekania pozwala zobaczyć prawdę – nie wizerunek, lecz to, co kryje się głębiej. Podcast porusza tematy związane ze sztuką, filmem, muzyką, fotografią, ale także z codziennym życiem i jego jasnymi oraz ciemnymi stronami. Wspólnym mianownikiem wszystkich rozmów jest szczerość i próba zrozumienia tego, co rodzi się z ciszy, tęsknoty i wewnętrznej potrzeby opowiedzenia własnej historii.
Premierowy odcinek: autor po drugiej stronie rozmowy
Pierwszy, premierowy odcinek podcastu ukazał się 13 grudnia 2025 roku. Było to spotkanie szczególne, ponieważ tym razem w roli rozmówcy wystąpił sam autor projektu – Robert Żurakowski. Pytania zadawała mu Bożena Lidia Gacek, artystka i malarka, która zna go od lat i potrafi zadawać pytania trafiające w sedno. Rozmowa dotyczyła genezy podcastu, potrzeby prawdziwej rozmowy oraz relacji autora z Bieszczadami. Robert opowiadał o ludziach, których chce zapraszać do rozmów, o odwadze rodzącej się nie z pewności, lecz z wewnętrznego drżenia, a także o decyzji, by samemu najpierw usiąść przed kamerą. Ten odcinek otwierający nie miał na celu autopromocji, lecz wyznaczenie kierunku i tonu całego projektu.
Różnorodni goście, wspólny mianownik
Kolejne odcinki „Lustrzanego Odbicia” przyniosły spotkania z osobami reprezentującymi różne środowiska, doświadczenia i drogi życiowe, połączone jednak wspólną więzią z Bieszczadami.
Gościem drugiego odcinka był Witold Tomaka, ratownik GOPR w stanie pozasłużbowym, były Prezes Zarządu Grupy Bieszczadzkiej GOPR oraz były Prezes Zarządu Głównego GOPR. W jego dorobku znajdują się także funkcje prezesa i współfundatora Fundacji SOS na Ratunek, inicjowanie i zarządzanie projektami związanymi z turystyką i ratownictwem górskim, działalność przewodnicka, współorganizacja trzech edycji Przeglądu Filmów Górskich w Ustrzykach Dolnych oraz kierowanie Hotelem Stanica Kresowa Chreptiów.
Trzeci odcinek należał do Pawła Lewandowskiego, bieszczadnika z krwi i kości, muzyka, leśnika, fotografa przyrodniczego, ornitologa i koniarza. To człowiek gór, który śpiewa o wolności i pokazuje Bieszczady własnym, uważnym okiem.
Psychologia, duchowość i droga
W czwartym odcinku podcastu gościem była Monika Patrycja Patkowska, psycholog, a zarazem osoba pasjonująca się pracą z energią, inspirowaną wierzeniami dawnych Słowian. Rozmowa wpisywała się w charakter projektu, łącząc refleksję nad człowiekiem z głębszym spojrzeniem na relację z naturą i tradycją.
Piąty odcinek przyniósł spotkanie z Renatą Wrocławską, przewodniczką i podróżniczką, kobietą drogi, która prowadzi ludzi przez połoniny, opuszczone wsie i historie, które wciąż są obecne pod warstwą czasu. Rozmowa dotyczyła między innymi Bieszczad widzianych sercem, nieobecnych już Bojków, Himalajów oraz tego, jak dalekie góry pomagają lepiej zrozumieć te najbliższe. Była to opowieść zarówno o wędrówce po szlaku, jak i tej prowadzącej w głąb siebie.
Podcast jako proces, nie produkt
„Lustrzane Odbicie” nie jest projektem nastawionym na szybki efekt. To proces, w którym rozmowa ma znaczenie sama w sobie. Bieszczady pojawiają się tu jako przestrzeń realna i symboliczna – miejsce, które sprzyja zatrzymaniu się, zadawaniu pytań i szukaniu odpowiedzi bez pośpiechu.
W centrum pozostaje człowiek i jego historia, opowiadana bez pozoru, bez uproszczeń i bez presji. To właśnie ta konsekwencja sprawia, że podcast wyróżnia się na tle wielu współczesnych formatów rozmów.
Komentarze (0)