Reklama

Reklama

Na bieszczadzkim końcu świata. Punkt widokowy w Sokolikach [ZDJĘCIA, WIDEO]

Opublikowano: Ostatnia modyfikacja:
Autor:

UDOSTĘPNIJ NA: UDOSTĘPNIJ NA:

Przeczytaj również:

Bieszczadzkie dzieje Sokoliki to dawna wieś leżąca w dolinie górnego Sanu. Dzisiaj, po polskiej stronie granicy jest to kompletnie opustoszała dolina, którą porasta rozległa łąka. Znajduje się tutaj punkt widokowy na cerkiew po ukraińskiej stronie.

Na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego, po obu stronach meandrującego tutaj Sanu leży wieś Sokoliki. W 1945 r. wieś została przedzielona granicą polsko - sowiecką biegnącą wzdłuż Sanu, a w kwietniu 1947 r. w wyniku akcji "Wisła" wysiedlona i spalona. Dzisiaj nie ma już śladu po polskiej części wsi, a po stronie ukraińskiej pozostała okazała cerkiew i niewielka osada. 

Przedwojenne Sokoliki

Do rozwoju niewielkiej wsi Sokoliki Górskie przyczyniła się budowa linii kolejowej łączącej Lwów z Użhorodem, którą ukończono w 1906 r. co wiązało się z wybudowaniem w Sokolikach stacji kolejowej. W tym samym czasie wybudowano linię dla kolejki wąskotorowej, dzięki której dowożono drewno z Ustrzyk Górnych i Stuposian. Stąd drewno wywożono dalej do Europy już normalnotorową koleją. Wraz z budową kolei Sokoliki przejęły funkcję centrum lokalnego przemysłu drzewnego i letniska. 

Sokoliki Górskie w latach świetności

Jeszcze w latach 30. XX w Sokoliki liczące ponad 1700 mieszkańców były w okresie rozkwitu. We wsi działał tartak parowy, zatrudniający ok. 200 osób, wytwórnia beczek spółki Rubinstein & Frommer,  funkcjonowała karczma - położona przy drodze do Bukowca, piekarnia, wędliniarnia, trzy sklepy, poczta, szkoła i Karpacki Dom "Bajka", a także zabytkowa, drewniana cerkiew z 1971 r. i nowa kaplica katolicka. Dzięki stałym połączeniom kolejowym ze Lwowem we wsi zaczęli pojawiać się turyści, którzy mieli do wyboru 7 domów letniskowych, stację noclegową i zajazd. 

We wsi znajdowały się także dwa cmentarze: cerkiewny i obok niego grzebalny. W 1937 r. wieś liczyła 256 domów. 

Punkt widokowy w Sokolikach

Aby dostać się do punktu widokowego w Sokolikach należy odbić w lewo z drogi prowadzącej z Tarnawy Niżnej do Bukowca. Miejsce rozpoczęcia ścieżki pieszo - rowerowej jest oznakowane i przez całą trasę prowadzi po betonowych płytach przez łąki i fragmenty lasu. Po drodze spotkamy dzieło bobrów - spore rozlewisko.  

Po niecałych 3 km kończy się droga z betonowych płyt, a zaczyna polana, na której BdPN postawił tablicę informacyjną i ławo-stół. Przed nami, po stronie ukraińskiej widać odbudowaną okazałą cerkiew i kilka budynków. W dole, tuż pod nami meandruje San, który wyznacza granicę między Polską, a Ukrainą. 

Cerkiew w Sokolikach

Widoczna dzisiaj, stojąca nad brzegiem Sanu cerkiew Wielkiego Świętego Dymitra została wybudowana w 1931 r. Jest to okazała budowla zbudowana na planie krzyża greckiego z wieńczącą ją złotą kopułą. 

Wiosną 1945 r, Rosjanie wysiedlili wszystkich mieszkańców Sokolików Górskich z prawobrzeżnej strony wsi, a także zniszczyli zabudowę pozostawiając tylko stację kolejową i cerkiew, która służyła wojsku jako stajnia i stodoła. Obok cerkwi postawiono strażnicę graniczną. W ten sposób świątynia była użytkowana do 1990 r. 

Od tamtego czasu cerkiew popadała w ruinę. W latach 90. XX w pojawiły się pierwsze plany jej odbudowy jednak dopiero w grudniu 2012 r. zawiązał się Komitet Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, który podjął się zbiórki na rzecz odbudowy cerkwi. Wynikiem zbiórki było odremontowane cerkwi.

Dzisiaj możemy oglądać w pełni odremontowaną świątynię. Wprawdzie z drugiej strony granicy i Sanu, ale jednak wyraźny ślad po żyjących tu kiedyś mieszkańcach Sokolik Górskich pozostał.

Źródło: "Bieszczady. Wycieczki w dolinie górnego Sanu". E Marszałek, S. Orłowski

 

 

 

 

 

UDOSTĘPNIJ NA: UDOSTĘPNIJ NA:
wróć na stronę główną

ZALOGUJ SIĘ - Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM.

e-mail
hasło

Nie masz konta? ZAREJESTRUJ SIĘ Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE

Komentarze (0)

Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.

Wczytywanie komentarzy