W poniedziałek, 12 stycznia 2026 roku, podczas rutynowego patrolu Bieszczadzkiego Parku Narodowego w rejonie Brzegów Górnych strażnicy napotkali łyskę, siedzącą przy drodze w głębokiej zaspie śnieżnej. Obecność ptaka w tym miejscu była nietypowa, ponieważ w pobliżu brakowało zbiorników wodnych, a okoliczne cieki wodne były pokryte lodem. Łyska była w dobrej kondycji fizycznej, jednak nie była w stanie samodzielnie wydostać się z głębokiego, kopnego śniegu. Ptaki tego gatunku są przyzwyczajone do poruszania się po wodzie i płytkich strefach bagiennych, dlatego trudności na lądzie w śnieżnej pokrywie nie są zaskoczeniem.
Szybka reakcja i opieka
Strażnicy Bieszczadzkiego Parku Narodowego natychmiast podjęli decyzję o transporcie ptaka do Ośrodka Edukacji Ekologicznej Bieszczadzkiego Parku Narodowego w Ustrzykach Dolnych, gdzie został poddany oględzinom. Na szczęście łyska nie miała żadnych obrażeń ani oznak chorób. Zgodnie z zasadami opieki nad dzikimi ptakami, stosowano regułę 3C – cicho, ciepło, ciemno. Oznacza to zapewnienie ptakowi spokojnego i bezstresowego środowiska, ochrony przed hałasem i zimnem oraz ciemnego miejsca do odpoczynku. Dzięki temu łyska mogła spokojnie spędzić noc w bezpiecznych warunkach.
Fot. Bieszczadzki Park Narodowy (Straż Parku, B.C.)
Rano ptak został przetransportowany do Jeziora Myczkowieckiego, gdzie dołączył do grupy innych zimujących tutaj łysek. Jezioro zapewnia ptakom odpowiednie warunki do przetrwania zimy – płytką wodę, bogactwo roślinności wodnej i możliwość żerowania. Obserwacje wskazują, że łyski w okresie zimowym gromadzą się w miejscach, które zapewniają zarówno dostęp do pożywienia, jak i bezpieczeństwo przed drapieżnikami.
O łysce – gatunek i zwyczaje
Łyska należy do rodziny chruścieli i jest szeroko rozpowszechniona w Europie, Azji i części Afryki. Jest ptakiem wodnym, który spędza większość życia w strefach przybrzeżnych jezior, stawów i rzek. Charakterystycznymi cechami łyski są: czarna sylwetka z białą płytką czołową nad dziobem, silne nogi z szerokimi palcami, umożliwiające poruszanie się po wodzie i błotnistym podłożu oraz dieta roślinna, choć łyska zjada również drobne bezkręgowce.
Fot. Bieszczadzki Park Narodowy (Straż Parku, B.C.)
Łyski są ptakami społecznymi – zimą często tworzą zwarte grupy, co zwiększa szanse na przetrwanie trudnych warunków pogodowych. Potrafią przystosowywać się do różnych siedlisk, ale w ekstremalnych warunkach, takich jak głęboki śnieg w środku zimy, mogą wymagać pomocy człowieka.
Komentarze (0)