Ta budowa miała na celu połączyć drogą kolejową Wiedeń i Budapeszt z galicyjską twierdzą Przemyśl. Był to wówczas bardzo często wykorzystywany szlak komunikacyjny. Stacja w Zagórzu, bo o niej mowa, do dzisiaj stanowi ważny punkt na mapie kolejowej Polski.
Historia kolei w Zagórzu
Budowa kolei przez Zagórz miała na celu połączenie Wiednia i Budapesztu z galicyjską twierdzą Przemyśl. Cały odcinek biegnący ze Słowacji przez Komańczę, Zagórz, Chyrów w Ukrainie do Przemyśla stał się przejezdny 25 grudnia 1872 roku, a poszczególne odcinki linii oddawano do eksploatacji osobnych terminach. Przemyśl-Chyrów (33,2 km – 13 maja 1872), Chyrów-Krościenko (19,4 km – 1 lipca 1872), Krościenko-Ustrzyki Dolne (8,1 km – 3 września 1872), Ustrzyki Dolne-Zagórz-Komańcza (70,2 km – 12 listopada 1872) oraz Komańcza-Łupków (13,7 km – 18 grudnia 1872).
W dniu 19 września 1880 roku przez stację przejeżdżał pociągiem dworskim podróżujący po Galicji cesarz Austrii Franciszek Józef I, który zatrzymał się i spotkał z przedstawicielami władz i ludnością.
Na budynku stacji została umieszczona tablica pamiątkowa o treści inskrypcji: 1872–1972. Dla upamiętnienia setnej rocznicy zbudowania linii kolejowej Krościenko-Zagórz-Łupków oraz poniesionego trudu kilku pokoleń kolejarzy. Pracownicy Węzła PKP Zagórz.
Dzisiaj, Zagórz jest ważnym punktem na mapie kolejowej Polski. Na bocznicach znajdują się wagony, nieużytkowane holenderskie składy oraz składy prywatnego przewoźnika – firmy SKPL, która podczas wakacji obsługiwała kursy do Krakowa, Ustrzyk Dolnych, Nowego Łupkowa czy do Medzilaborców na Słowacji. Przy stacji działa całodobowo posterunek Straży Ochrony Kolei.