Od Polieszczańskich do Polańczyka
Dzieje miejscowości rozpoczęły się w drugiej połowie XVI wieku, kiedy to w latach 1551-1600 została lokowana na prawie wołoskim w dobrach rodu Kmitów. Pierwotnie, około 1580 roku, wieś nosiła nazwę Polieszczańskie (od potoku Leszczyńskich). Kiedy dobra te dzielono, Marek Stadnicki otrzymał Polieszczańskie, a jego brat Mikołaj - Myczków i Solinę. Obecna nazwa „Polańczyk” przyjęła się pod koniec XVII wieku, gdy właścicielami zostali Polańscy.
Główna ulica w Polańczyku i kierunkowskaz wskazujący ścieżkę do fontanny multimedialnej, zdj. Aleksandra Szeligowska
Miejscowość miała wielu właścicieli, do których należały rody Stadnickich, Zielonków, Hermanowskich, Gołębiowskich i Balów. Pod koniec XVIII wieku wieś zyskała szczególne uznanie w oczach cesarzowej Marii Teresy, która ofiarowała tutejszej parafii 8000 złotych reńskich. Z kolei w okresie galicyjskim właścicielami byli m.in. Karszniccy, Łempiccy oraz hrabiowie Ankwicz i Sołtyk, a ostatnim właścicielem do 1945 roku był Franciszek Cieśliński.
Trudne karty historii i powstanie Zalewu Solińskiego
Historia Polańczyka to także bolesne wydarzenia. 25 lipca 1945 roku nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA napadli na wieś, grabiąc gospodarstwa i zabijając kilku polskich mieszkańców. Po wojnie nastąpiły wysiedlenia ludności ukraińskiej i rusińskiej.
Oblicze miejscowości zmieniło się bezpowrotnie w latach 1961-1968 wraz z powstaniem Zalewu Solińskiego. Na wschodnim półwyspie, otoczonym wodami jeziora, zaczęto budować domy wczasowe i sanatoria, co zapoczątkowało popularność Polańczyka jako miejscowości turystycznej.
Uzdrowisko z tradycją
Choć już od 1974 roku Polańczyk uznawany był za miejsce z warunkami do lecznictwa, oficjalny status uzdrowiska uzyskał 30 grudnia 1999 roku. Dziś kurort oferuje ponad 1200 miejsc dla kuracjuszy, dysponując znanymi obiektami jak Sanatorium „Dedal” czy Hotel „Eskapada”. Specjalizacją uzdrowiska jest leczenie chorób układu oddechowego, układu moczowego i chorób kobiecych.
Co ciekawe, w tutejszych odwiertach znajdują się niewykorzystywane obecnie wody wodorowęglanowo-chlorkowo-sodowo-bromkowe i jodkowe.
Turystyka, zabytki i życie lokalne
Polańczyk to miejsce tętniące życiem, podzielone osiedla: Osiedle na Górce, Osiedle Panorama oraz Osiedle Polańczyk-Zdrój.
Do najważniejszych zabytków należą:
- Murowana cerkiew pw. św. Paraskewii (obecnie kościół) z cenną ikoną Matki Boskiej z Łopienki.
- Cmentarz z kaplicą dworską z 1909 roku, ufundowaną przez rodzinę Cieślińskich.
- Kamienna kapliczka z XIX wieku położona nad samym jeziorem.
Miejscowość oferuje bogatą bazę gastronomiczną, liczne przystanie żeglarskie, plaże oraz Park Zdrojowy. Ciekawostką sportową jest lokalny klub piłkarski LKS „Nelson” Polańczyk.
Dzięki przebiegającej przez wieś drodze wojewódzkiej nr 894, Polańczyk stanowi bazę wypadową w głąb Bieszczadów. Warto przyjechać tu więc do uzdrowiska lub zatrzymać się w drodze w dalsze zakątki gór, by skorzystać z uroków Jeziora Solińskiego oraz tutejszych plaż i przystani żeglarskich.
Komentarze (0)