Czym jest Korona Księżyca?

Korona księżycowa to kolorowa poświata wokół Księżyca (lub Słońca), która powstaje na skutek dyfrakcji światła na drobnych kropelkach wody lub kryształkach lodu zawieszonych w cienkich chmurach. Zjawisko to można rozpoznać po koncentrycznych pierścieniach w pastelowych odcieniach – od żółtawego i pomarańczowego po niebieskawo-zielonkawe.

Co to jest dyfrakcja światła?

Dyfrakcja światła to zjawisko ugięcia fali świetlnej na przeszkodzie lub w wąskiej szczelinie, które powoduje, że światło zmienia swój kierunek i rozprasza się. Jest to jedno z podstawowych zjawisk falowych, które można zaobserwować zarówno w przypadku światła, jak i innych fal (np. dźwięku czy fal wodnych).

Jak powstaje korona księżycowa?

Korona księżycowa powstaje w wyniku dyfrakcji światła na drobnych kropelkach wody lub kryształkach lodu zawieszonych w cienkich chmurach, takich jak cirrostratus lub altostratus. Gdy światło Księżyca napotyka te drobne cząsteczki, jego fale ugięciu ulegają w różnym stopniu, w zależności od długości fali (koloru światła).

Najbliżej Księżyca widać jasny, biało-żółtawy pierścień, ponieważ krótsze fale (niebieskie i zielone) są bardziej rozpraszane.
Dalej pojawiają się pastelowe barwy – czerwonawa, pomarańczowa, a czasem nawet niebieskawa otoczka, tworząc efekt koncentrycznych, subtelnie zabarwionych pierścieni. Im mniejsze i bardziej jednorodne krople w chmurach, tym korona jest większa i bardziej wyrazista.

Korona księżycowa często przybiera delikatne, rozmyte kształty w różnych odcieniach brązu - stąd również nazwa „lisia czapa”

Kiedy można ją zobaczyć?

Gdy Księżyc znajduje się za cienkimi chmurami.
Najlepiej w pierwszej lub ostatniej kwadrze, gdy nie jest zbyt jasny.
W miejscach o niskim zanieczyszczeniu światłem – w Bieszczadach są na to idealne warunki!

Efekt halo – czym się różni?

Halo księżycowe to duży, wyraźny okrąg o promieniu 22° wokół Księżyca, powstający przez załamanie światła na sześciokątnych kryształkach lodu w wyższych warstwach atmosfery. Zazwyczaj jest jednobarwne, białe lub lekko czerwonawe, a jego regularny kształt sprawia, że łatwo odróżnić je od nieregularnych pierścieni korony.

Halo pojawia się, gdy:

Wysoko w atmosferze unoszą się chmury cirrostratus zawierające kryształki lodu.
Księżyc jest wystarczająco jasny, by promienie mogły się załamywać.
Często zwiastuje zmianę pogody – np. nadciągający front atmosferyczny.

Więcej o halo księżycowym przeczytasz w naszym artykule na wbieszczady.pl:

Halo księżycowe a prognozowanie pogody. Jak zjawisko wpływa na nasze codzienne życie

Korona księżycowa vs efekt halo – kluczowe różnice

Cecha	Korona Księżyca	Efekt Halo
Mechanizm powstawania	Dyfrakcja światła na kropelkach wody	Załamanie światła w kryształkach lodu
Kształt	Nieregularne, kolorowe pierścienie	Idealnie okrągły pierścień (22^owokół księżyca)
Kolory	Wielobarwna - od żółci do niebieskiego i zielonego	Zazwyczaj białe lub lekko czerwone
Częstość występowania	Częstsza, ale subtelniejsza	Rzadsze, ale bardzo spektakularne
Zwiastun pogody	Może oznaczać wilgotniejszy front atmosferyczny	Często zapowiada zmianę pogody

Porównanie dwóch zjawisk optycznych związanych z Księżycem. Po lewej stronie efekt halo – duży, regularny pierścień wokół jasnej tarczy Księżyca. Po prawej stronie korona księżycowa (tzw. „lisia czapa”) – mniejsze, nieregularne, kolorowe pierścienie.

W skrócie:

Jeśli widzisz tęczowe pierścienie wokół Księżyca, masz do czynienia z koroną.
Jeśli Księżyc otacza duży, idealnie okrągły pierścień, to efekt halo.

Korona księżycowa to barwne pierścienie powstające przez dyfrakcję na kropelkach wody.
Efekt halo to duży, jednolity okrąg wokół Księżyca, wynikający z załamania światła w kryształkach lodu.
Bieszczady są idealnym miejscem do obserwacji tych zjawisk, dzięki czystemu niebu i niskiej ilości sztucznego światła.

Efekt Halo Podkarpackie (1)

Korona Księżyca vs Efekt Halo. Jak odróżnić te zjawiska?