Źródełka mineralne w Lesku były znane i wykorzystywane już przed I wojną światową. Wówczas utworzono niewielki punkt zdrojowy, do którego doprowadzono wodę z czternastu źródeł. Rozwój tego miejsca nabrał tempa w latach 30. XX wieku, gdy burmistrz Mieczysław Małek podjął działania mające na celu jego zagospodarowanie. Przeprowadzone wówczas badania chemiczne, kierowane przez doktora Henryka Ruebenbauera ze Lwowa, potwierdziły lecznicze właściwości leskich wód siarczkowych. Uznano je za korzystne szczególnie w leczeniu chorób reumatycznych i dermatologicznych. W 1936 roku źródła ujęto w sześć ocembrowanych studzienek o głębokości 1–2 metrów. Każda z nich otrzymała nazwę upamiętniającą ważne dla miasta postaci historyczne, między innymi burmistrzów, powstańców styczniowych i działaczy lokalnych.
- Józef – Józef Bielak, burmistrz w latach 1876-1893 i ponownie 1893-1909,
- Mieczysław – Mieczysław Małek,
- Jadwiga – żona Romana Gąsiorowskiego, starosty powiatu leskiego w latach 1932-1939,
- Antoni – św. Antoni Pustelnik, patron miasta czczony w bocznym ołtarzu kościoła parafialnego,
- Marian – Marian Moszczeński, aptekarz i radny miejski,
- Julian – Julian Jankiewicz, weteran powstania styczniowego i burmistrz w latach 1893-1894.
Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe
W tamtym okresie wzniesiono także budynek administracyjny, niewielką pijalnię wód, kabiny do natrysków oraz pawilon muzyczny. Ważnym elementem było postawienie figury Matki Bożej Uzdrowienia Chorych oraz pamiątkowego głazu dedykowanego Józefowi Piłsudskiemu w pierwszą rocznicę jego śmierci.
Plany, które przekreśliła wojna
Lesko mogło stać się uzdrowiskiem na większą skalę – rozważano budowę łaźni i poprowadzenie wód rurami do miasta. Jednak wybuch II wojny światowej pokrzyżował te plany, a infrastruktura źródełek uległa zniszczeniu. W kolejnych latach podejmowano próby ich odtworzenia, jednak bez większego powodzenia. W 1954 roku balneolodzy ze Szczawna-Zdroju przeprowadzili nowe badania, a teren źródełek częściowo zabezpieczono. Wybudowano altanę, jednak kolejne lata zaniedbań sprawiły, że miejsce znów popadło w ruinę. Przełom nastąpił w latach 70., gdy dzięki staraniom lekarza Wojciecha Strzyżewskiego w sprawę zaangażowali się naukowcy z Poznania i Warszawy. Powołano Społeczny Komitet Zagospodarowania Źródeł Mineralnych w Lesku, który podjął działania na rzecz rewitalizacji tego miejsca. Mimo wielu starań, ówczesne władze nie zdecydowały się na kontynuację projektu, a źródełka ponownie zostały zapomniane.Historia źródełek mineralnych w Lesku została opracowana na podstawie informacji historyka Michała Michniewicza.
Nowa era dla leskich źródełek
Dopiero w ostatnich latach podjęto konkretne działania w celu przywrócenia dawnej świetności temu miejscu. Władze miasta zdecydowały o przeprowadzeniu generalnej rewitalizacji, dzięki której źródełka znów stały się atrakcyjnym punktem na turystycznej mapie Leska.
To miejsce z historią i wielkim potencjałem, ponieważ źródła powstały jeszcze przed wojną i gdyby nie wojna prawdopodobnie, miejsce to nazywałoby się Lesko Zdrój. Mam świadomość, że historia musi łączyć się ze współczesnością i potrzebami dzisiejszych mieszkańców
– podkreślał burmistrz Adam Snarski.
W ramach modernizacji zamontowano wiatę rekreacyjną, ławki parkowe oraz krąg ogniskowy. Dodatkowo postawiono tablicę informacyjną opisującą historię tego miejsca. Uwagę zwraca także pamiątkowy kamień z 1935 roku, poświęcony Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu. Ważnym elementem rewitalizacji była również budowa tężni solankowej, która tworzy mikroklimat wspomagający leczenie chorób układu oddechowego, zapalenia zatok, nadciśnienia oraz alergii. Obecnie, ze względu na niskie temperatury, tężnia pozostaje zamknięta, jednak jej ponowne otwarcie planowane jest na wiosnę.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.