Wąż Eskulapa to gatunek niejadowitego węża należącego do rodziny połozowatych. Jego obecność w Polsce ogranicza się do niewielkiego obszaru w Bieszczadach, głównie na stokach Otrytu i Tołsty. W przeszłości można go było spotkać także nad Dunajcem i Popradem, jednak obecnie pewnym stanowiskiem jego występowania pozostaje wyłącznie metapopulacja bieszczadzka.
Wąż Eskulapa jest najdłuższym wężem w Polsce i Europie Środkowej. Jego maksymalna odnotowana długość to 225 centymetrów, choć w Bieszczadach nie przekracza zwykle 161 centymetrów. Samce są zazwyczaj większe od samic, co jest rzadkością wśród węży. Dorosłe osobniki mają oliwkowo-brązowe ubarwienie, z licznymi drobnymi jasnymi plamkami, a ich brzuch jest słomkowy, czasem z ciemniejszymi plamami. Dzięki swojej smukłej budowie i wyjątkowej gibkości potrafią wspinać się na drzewa, skały, a nawet dachy budynków.
Fot. Edward Marszałek/RDLP Krosno
Tryb życia i rozmnażanie
Wąż Eskulapa prowadzi skryty tryb życia i najczęściej przebywa w kryjówkach naturalnych lub antropogenicznych, takich jak sterty drewna, kopy trocin czy gnijących liści. W Bieszczadach staje się aktywny zazwyczaj w kwietniu, a młode osobniki pojawiają się na powierzchni nieco później – pod koniec wiosny. Jego cykl życiowy jest silnie uzależniony od warunków klimatycznych, co stanowi jedno z głównych ograniczeń jego populacji w Polsce. Okres godowy przypada na maj i czerwiec. Samice składają od 2 do 21 jaj, najczęściej od 5 do 12, wybierając do tego ciepłe, wilgotne miejsca, takie jak rozkładające się drewno, pryzmy trocin czy sterty gnijących liści. W takich warunkach jaja inkubują się przez kilka tygodni, a jesienią wykluwają się młode węże o długości 20–30 centymetrów. Niestety, proces inkubacji często bywa zakłócony przez niekorzystne warunki klimatyczne lub inwazję pleśni, co dodatkowo ogranicza sukces reprodukcyjny tego gatunku.Dieta węża Eskulapa obejmuje głównie drobne ssaki, takie jak myszy i nornice, a także jaszczurki, pisklęta ptaków i ich jaja. Sporadycznie zjada również inne małe węże. Nie jest jadowity – swoją zdobycz unieruchamia poprzez duszenie, po czym połyka ją w całości.
Warunki siedliskowe
Wąż ten najczęściej spotykany jest w dolinach rzek, na polanach, łąkach oraz w pobliżu zabudowań. Unika zbyt otwartych przestrzeni, wybierając miejsca osłonięte zaroślami, kamieniami lub innymi naturalnymi przeszkodami. Choć preferuje ciepłe stanowiska, w gorące dni szuka cienia i schronienia w chłodniejszych miejscach.Wąż Eskulapa jest w Polsce gatunkiem krytycznie zagrożonym i znajduje się pod ścisłą ochroną. Jego populacja liczy prawdopodobnie niewiele ponad 100 osobników, co czyni go jednym z najrzadszych kręgowców w naszym kraju.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.