Najstarszy na świecie szyb naftowy znajduje się w Siarach pod Gorlicami, gdzie w 1852 roku- co ciekawe - wykopano go ręcznie. To wydarzenie zapoczątkowało rozwój przemysłu naftowego w Polsce. Z kolei pierwsza polska kopalnia ropy powstała w 1854 roku w Bóbrce koło Krosna z inicjatywy Ignacego Łukasiewicza. Natomiast w 1856 roku w Ulaszowicach, nieopodal Jasła, uruchomiono pierwszy zakład destylacji ropy naftowej. W 1884 roku w Gorlicach rozpoczęła działalność jedna z najstarszych rafinerii na świecie – Glimar, która zakończyła działalność w 2004 roku.

Bieszczady, pasmo górskie należące do Karpat Wschodnich, obfitowały w ropę naftową. Najwyższym szczytem Bieszczadów jest Tarnica, a region ten, w drugiej połowie XIX wieku, stał się miejscem intensywnego wydobycia „czarnego złota”. Ignacy Łukasiewicz, zapalając pierwszą lampę naftową we Lwowie w 1853 roku, nie mógł przewidzieć, jak wielki wpływ będzie miała ta innowacja na życie lokalnej społeczności. Mieszkańcy, zajmujący się dotychczas uprawą roli i hodowlą bydła, zaczęli wykorzystywać naturalnie występującą ropę, którą wcześniej zbierali tylko w niewielkich ilościach.

W drugiej połowie XIX wieku w Galicji Wschodniej, gdzie znajdowały się bogate złoża ropy, zapanował prawdziwy boom na wydobycie. Popyt na ten cenny surowiec oraz potencjalne zyski przyciągnęły inwestorów zarówno z Polski, jak i z zagranicy. Wkrótce powstały pierwsze kopalnie w takich miejscowościach, jak Łodyna, Ropienka, Stuposiany czy Bandrów. Wydobycie ropy rozwijało się dynamicznie, a region stał się jednym z europejskich centrów przemysłu naftowego. Niestety, z czasem pojawiły się również negatywne skutki tego rozwoju. Problemy z prawem własnościowym, nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz brak odpowiedniej wiedzy prowadziły do wypadków i zanieczyszczeń środowiska. I wojna światowa miała katastrofalny wpływ na przemysł naftowy w regionie, prowadząc do zniszczenia infrastruktury oraz wycofania się wielu firm. Po Wielkiej Wojnie, wraz z odzyskaniem niepodległości przez Polskę, nastąpił okres odbudowy i rozwoju, jednak zła polityka naftowa oraz interwencje zewnętrznych kapitałów ograniczyły dalszy rozwój przemysłu naftowego.

ZOBACZ TAKŻE:

Biesy i Czady czy może jednak „alpes Poloniae”?

II wojna światowa przyniosła kolejne wyzwania, w tym rabunkową gospodarkę okupantów oraz zniszczenia związane z działaniami wojennymi. Po wojnie, mimo trudności związanych z odbudową, podjęto wysiłki na rzecz przywrócenia przemysłu naftowego w Bieszczadach. Ustrzyckie Kopalnictwo Naftowe, działające od 1951 do 1973 roku, stało się kluczowym elementem tego procesu, choć złoża były już mocno wyeksploatowane i wymagały znacznych inwestycji oraz przystosowań do współczesnych warunków.

Losy bieszczadzkiego górnictwa naftowego może zobrazować historia kopalni Ropienka. Po 1951 roku, na mocy ustaleń w Ustrzyckim Kopalnictwie Naftowym, kopalnia przeszła we władanie administracyjne kopalni Wańkowa. W latach 1954 – 1986 prowadzone były bardzo popularne szczelinowania hydrauliczne, mające na celu uzdatnienie odwiertów. Stosowano także techniki torpedowania (do 1960 roku). Do roku 1990, stosowano w kopalni system odbudowy ciśnienia (uzdatnienie odwiertów) „Marietta”. Wiązało się to z nadwyżkami rzędu 45 tysięcy ton. Niestety, do 2005 roku, zlikwidowano 130 odwiertów. Na chwilę obecną w kopalni znajduje się około 400 odwiertów, z czego eksploatuje się około 200.

Kopalnia (2)

Gdy szyby naftowe kopano… ręcznie

Jak Łodyna zmieniła Bieszczady. Historia jednej z najstarszych kopalni w Polsce