Cerkiew w Michniowcu wzniesiono w latach 1863 – 1968. Jest to jedyna, niepodobna do żadnej innej w Polskich Karpatach i bardzo oryginalna w kształcie cerkiew. Od innych odróżnia ją, między innymi, ośmioboczna nawa nakryta wydatną kopułą, wewnątrz wspartą na narożnych słupach. Jest orientowana, trójdzielna, trójkopułowa o budowie zrębowej.  Dachy nad sanktuarium, babińcem i nawą są kopułowe, zwieńczone ślepymi latarniami.

Przycerkiewna dzwonnica, wzniesiona przez cieślę Jakuba Griba w 1904 r., jest również dość unikatowa i nietypowa. Jej dolna część ma konstrukcję zrębową, a górna słupową. Zawieszono jest w niej stary dzwon pochodzący z cerkwi w Bystrem, który tam ukryto tam i odnaleziono w 1933 r.  Inną ciekawostką dotyczącą dzwonnicy jest fakt, że niegdyś służyła jako kostnica dla samobójców.

cerkiew-w-michniowcu-dzwonnica
Dzwonnica przycerkiewna / Fot. Saga

W 1924 r cerkiew wyremontowano, dobudowano wówczas zakrystię i kruchtę, a także dołożono ikonostas. Ikonostas w cerkwi w Michniowcu ma dość nietypowy bo półkolisty kształt, dopasowany do łuku tęczy. Na wrotach diakońskich widnieje ikona Św. Olgi i Włodzimierza – patronów Rusi. 

cerkiew-w-michniowcu

Obecnie stojąca cerkiew nie jest pierwszą w Michniowcu. Najstarsza wzmianka o popie, Damianie Mansowiczu pochodzi z 1557 r. Stąd można wyciągnąć wnioski, że we wsi istniała wcześniejsza cerkiew. 

W 1969 wraz z cerkwią do rejestru zabytków wpisano położony w pobliżu cmentarz z kilkoma zachowanymi nagrobkami oraz dzwonnica. 

Inna, wyjątkowa, ciekawa i godna uwagi atrakcja tych terenów to zabytkowe, przydrożne krzyże wykonane z piaskowca. Wzbogacają one spokojny krajobraz wsi. Ich wspólne cechy, między innymi proste i archaiczne reliefy, niewystępujące gdzieś indziej, wskazują na pochodzenie z tego samego zakładu kamieniarskiego. Wspólnie z krzyżami z sąsiadującego Bystrego stanowią unikatowy zespół kamieniarki ludowej. 

cerkiew-w-michniowcu
Cerkiew w Michniowcu / Fot. Saga