Historia bieszczadzkiej obietnicy
Za powstaniem tego żywego pomnika stoi poruszająca historia, którą opowiadają miejscowi. Mówi ona o Polce - Marii i jej mężu pochodzącym z Indii, którzy przez wiele lat bezskutecznie starali się o zgodę na budowę kolejki liniowej. Gdy to się nie udało złożyli sobie obietnicę, że, jeśli jedno z nich odejdzie wcześniej, to drugie zrobili na stoku wielkie serce z kwiatów.
Tak też się stało. Gdy Maria odeszła, jej mąż dotrzymał słowa danego ukochanej i zaprojektował oraz zasadził kompozycję z czerwonych krzewów - berberysów. Dziś tworzą one jaskrawy kontrast z zielenią traw i lasu, a ich intensywna czerwień sprawia, że nie sposób ich nie dostrzec na tle góry. Będąc w Bieszczadach można podziwiać ten niezwykły symbol miłości - zajmujący obecnie powierzchnię około 3000 m².
Jak trafić do bieszczadzkiego serca?
Choć do samego serca nie prowadzi żaden szlak pieszy, jego urok najlepiej podziwiać z dystansu. Dobrym punktem obserwacyjnym jest parking przy wypożyczalni sprzętu wodnego w Bóbrce, który oferuje piękny widok na zbocze lub parking przy nieczynnym kamieniołomie w Bóbrce, skąd serce wyłania się tuż za wodami Zalewu Myczkowieckiego.
Serce można podziwiać też z północnego brzegu Jeziora Myczkowskiego oraz z punktów widokowych w Polańczyku lub na wzgórzu Sawin.
Symbol ten jest najlepiej widoczny wczesną wiosną oraz jesienią, gdy brak liści na okolicznych drzewach odsłania pełny kontur serca. Jeśli planujemy fotografowanie to najlepiej wybrać się tam rano lub późnym popołudniem, kiedy miękkie światło najlepiej podkreśla barwy krzewów, które wyglądają jakby "płonęły".
Inne, bieszczadzkie serca
Bieszczady oferują wiele urokliwych zakątków, które idealnie nadają się na romantyczne wyprawy. Poza symbolem serca w Bóbrce, warto też zobaczyć naturalny lasek w kształcie serca. Znajduje się na zboczach pasma górskiego Dział (1099 m n.p.m.) przy Połoninie Caryńskiej i tworzy unikalny, ukształtowany wyłącznie przez siły natury, układ drzew. W odróżnieniu od serca nad Soliną, ten „dziki” symbol miłości wymaga kilkugodzinnej wędrówki pieszej, co czyni go atrakcyjnym celem dla par lubiących trekking.
Serce Bieszczadów nad Jeziorem Myczkowskim to coś więcej niż efektowna atrakcja turystyczna. To żywy symbol miłości, pamięci i obietnicy, która została dotrzymana mimo największej życiowej straty. Będąc w okolicach Soliny i Myczkowiec, warto zatrzymać się choć na chwilę, usiąść na leżaku nad brzegiem jeziora i spojrzeć na wzgórze, na którym bije wyjątkowe serce Bieszczadów. Bo czasem najpiękniejsze miejsca zachwycają nie tylko krajobrazem, ale przede wszystkim historią, którą skrywają.
Komentarze (0)