Zapora w Solinie to najczęściej odwiedzana atrakcja turystyczna w okolicach Bieszczadów.

Budowa zapory

Budowę zapory na Sanie rozpoczęto w 1960 r. zaraz po zakończeniu budowy zapory myczkowieckiej. Przy budowie, która trwała 8 lat pracowało 2000 robotników.

Głównym celem tej inwestycji było ujarzmienie Sanu i Solinki. Te górskie rzeki, w czasie wiosennych roztopów czy większych opadów przede wszystkim stanowiły zagrożenie dla mieszkańców nadsańskich miejscowości. Ważnym aspektem była również regulacja poziomu wody w czasie suszy i stworzenie nowoczesnej elektrowni wytwarzającej energię elektryczną

Przeczytaj również: Budowla, która zmieniła życie tysiącom ludzi. Budowa zapory (zdjęcia)

Pierwsze plany budowy powstały jeszcze przed wojną w 1921 r., a do jej budowy przymierzano się od 1937 r. Jednak to w 1960 r. decyzją premiera utworzono Zespół Elektrowni Wodnych Solina w Budowie, natomiast po dwóch latach przygotowań i tworzenia zaplecza rozpoczęto budowę najwyższej zapory hydrotechnicznej w Polsce. 

Budowę zakończono w 1968 r., a uroczystości przekazania do eksploatacji odbyły się 20 lipca. 

Zapora w liczbach

Imponująca wielkością zapora ma 82 metry wysokości od podłoża i długość 664 metry w koronie. Wysokość piętrzenia wody to 60 m, a powierzchnia zalewu przy wysokim spiętrzeniu to ponad 21 km². Do budowy zużyto 820 tysięcy metrów sześciennych betonu, przeznaczając na jego wyprodukowanie 1,7 miliona ton kruszywa, oraz 200 tysięcy ton cementu. Zapora waży ok. 2 mln ton, objętość betonu wynosi 760 tys. m², a koszt jej budowy wyniósł 1,5 mld zł. 

Zapora jest położona w najwęższym miejscu doliny Sanu pomiędzy stokami Horbka (517 m) i Jawora (741 m).

Przed budową

Przed spiętrzeniem wody, które trwało 18 miesięcy na terenie przyszłego zbiornika rozebrano domy, przeniesiono cmentarze, wycięto sady i drzewa. W latach 1962 – 1967 przesiedlono 126 gospodarstw.

Podsumowując pod wodą oprócz Soliny znalazło się kilkanaście miejscowości, wówczas już w większości niezamieszkanych, m.in. Chrewt, Rajskie, Polańczyk, Sokole, Zadział, Łęg, Teleśnica Sanna

Po spiętrzeniu wód Sanu i Solinki powstał piękny, sztuczny zbiornik wodny, z urozmaiconą linią brzegową, który szybko stał się ulubionym miejscem wypoczynku turystów. 

Na zakończenie spaceru po koronie warto wybrać się do wnętrza. Zapora w Solinie i hydroelektrownia są udostępnione do zwiedzania. 

« z 2 »