Dziś mija 32 rocznica śmierci Józefa Budziaka. Był nauczycielem i historykiem. Całe dorosłe życie był związany z Leskiem.

Józef Budziak urodził się 30 lipca 1935 roku w Łazach Dębowieckich w rodzinie  żołnierza Legionów Polskich.  Tuż po studiach osiadł w Lesku i tu spędził resztę życia.

Józef Budziak był historykiem, nauczycielem i dyrektorem Liceum w Lesku. Także wielkim  miłośnikiem miasta i autorem jego dziejów od czasów porozbiorowych aż do lat 80-tych ubiegłego wieku.

Dopiero po jego przedwczesnej śmierci drukiem ukazały się „Dzieje Leska 1772-1918” (1985 r) i „Dzieje Leska  1918-1939” (2001 r). Były owocem gigantycznej pracy.  Monografia miasta to nie jedyna praca Józefa Budziaka.

Opracował również swoisty przewodnik przybliżający miejsca obok których codziennie przechodzimy bardzo mało o nich wiedząc „Zabytki Sakralne Leska”, które ukazały się na półkach księgarskich w 1992 r.

Jest też autorem publikacji  na 100 – lecie Ochotniczej Straży Pożarnej w Lesku i Zagórzu. Napisał kilkadziesiąt artykułow popularno-naukowych na temat Leska i okolic, drukowanych w prasie regionalnej i czasopismach o zasiegu ogólnopolskim.

Był laureatem wielu konkursów historycznych, w tym „Gdy wybuchła Polska” ogłoszonego przez Polską Agencję  Interpress i redakcję Odrodzenia. Zdobył jedną z dwóch głownych nagród za unikalny opis wydarzeń w latach 1914-1918 na terenie Bieszczadów.

Mozolną i mrówczą pracą wybudował Lesku trwały pomnik, będący znacznym wkładem do historii regionu i Polski. Józef Budziak zmarł nagle w 1989 roku. Pochowano go na cmentarzu komunalnym w Lesku.

Niech dziś uhonoruje go chociaż pamięć Leszczan i wszystkich mieszkańców Bieszczadów.