„Ustrzyki to stolica Bieszczad jest”. Śpiewa wywodzący się z tego terenu zespół KSU. Grupa z Eugeniuszem Siczką Olejarczykiem na czele należy do najważniejszych przedstawicieli polskiej sceny punkrockowej.

Zespół podczas swojej ponad 40-letniej działalności oficjalnie wydał 11 płyt. Oprócz tego ukazało się ponad 30 pirackich i bootlegowych wydawnictw – głównie z materiałami koncertowymi. Jedynym członkiem zespołu, który znajduje się w nim od jego założenia, jest Eugeniusz „Siczka” Olejarczyk. Zespół początkowo wykonywał typową muzykę punk rockową i z tym nurtem jest powszechnie utożsamiany, z czasem jednak wykształcił własny styl bliższy szeroko pojętemu rockowi.

Początki istnienia grupy KSU

Grupa KSU została założona w 1977 roku w Ustrzykach Dolnych z inicjatywy pięciu nastolatków: Bogdana „Bohuna” Augustyna, Lecha Tomkowa, Eugeniusza „Siczkę” Olejarczyka, Wojciecha „Ptysia” Bodurkiewicza oraz Mirosława Wesołkina. Przez pierwsze lata swojej działalności zespół zajmował się graniem coverów utworów grup takich jak Black Sabbath, Deep Purple czy Led Zeppelin. W roku 1978 kapela przyjęła nazwę KSU. Pochodzi ona od tablic rejestracyjnych wydawanych dla pojazdów w ówczesnym województwie krośnieńskim. Od tego czasu grupa zaczęła grać punk rocka. Członkowie zespołu napisali w tym czasie list do Radia Wolna Europa z prośbą o emisję zagranicznej muzyki rockowej.

Czas wzrostu popularności zespołu

Lata 80. to czas wzrostu popularności zespołu. Dzięki znajomości z Kazikiem Staszewskim grupa wystąpiła w 1980 na ogólnopolskim festiwalu zespołów rockowych Nowej Fali w Kołobrzegu odnosząc wielki sukces. Lata 80. to również okres, w którym członkowie zespołu zmuszeni byli do odbycia służby wojskowej. Wokalista KSU, Siczka, w 1983 został wcielony do Pierwszego Warszawskiego Pułku Czołgów Średnich im. Bohaterów Westerplatte. Służba w jednostce stała się dla niego inspiracją do napisania utworów takich jak: „1944”, „Po drugiej stronie drzwi”, „Skazany na 716 dni” czy „Umarłe drzewa”.. W 1985 Siczka ukończył służbę wojskową, zespół kontynuował swoją działalność w trzyosobowym składzie. W maju tego samego roku grupa nagrała swój debiutancki album Pod prąd. Utwory zawarte na kasecie trafiły do rozgłośni radiowych, zespół zyskiwał coraz większą popularność oraz sporo koncertował. Pod koniec lat 80. powstał drugi album zespołu, Ustrzyki.

Fot. KSU | Facebook

Trudny czas dla KSU

Początek lat 90. był dla KSU okresem niepomyślnym. Z powodu nieporozumień podczas nagrywania teledysku do utworu „Ustrzyki” doszło do tego, że A.I.A. zrezygnowała z promowania zespołu, a Adam „Dżordż” Michno opuścił jego skład. Na jego miejsce przyjęto w 1991 roku Bartłomieja „QQŚ” Kądziołka. Również w 1991 na menedżera grupy powołano Krzysztofa Rożeja. Według członków zespołu to przez niego KSU popadło w długi i ruinę. W 1993 ukazał się kolejny album Moje Bieszczady. W 1999 KSU otrzymało od Radia Bieszczady propozycję nagrania płyty, dzięki niej powstał album 21.

W 2001 roku Siczka zarejestrował brakujące wokale na płytę Ludzie bez twarzy, tak by ukazała się ona w 2002 roku. Dwa lata później wydano minialbum Kto cię obroni Polsko… będący zapowiedzią wydanego w 2005 albumu Nasze słowa.

W roku 2008 zespół obchodził 30-lecie swojego istnienia, z tego powodu wydany został album XXX-lecie, Akustycznie. Zawiera on starsze nagrania grupy wykonane w konwencji folkowo-akustycznej, poza tym znajduje się na nim także pięć nowych utworów będących zapowiedzią nowego albumu. Gościnnie na płycie wystąpili: Andrzej Grabowski i Małgorzata Ostrowska. Ostatnim albumem zespołu jest wydana 8 grudnia 2014 płyta Dwa narody.

Zdjęcie główne: KSU | Facebook