Nieistniejące bieszczadzkie wsie

Krywe. Cerkiew stojąca na wzgórzu Diłok to pozoztałość po istniejącej to wsi Krywe. W 1945 r. UPA spaliło dwór i tartak. W 1946 r. na wschód wysiedlono kilkanaście rodzin. Rok później pozostałych mieszkańców wysiedlono w ramach akcji "Wisła" na Ziemie Odzyskane. 

Beniowa została wysiedlona 2 czerwca 1946 r. Wszystkich mieszkańców wysiedlono na Ukrainę, a po ich odejściu część wsi spalono. Rok później spalono cerkiew i resztę zabudowań. W latach 80. wszelkie pozostałości po wsi zostały zniszczone w ramach rekultywacji terenu pod pastwiska. Ocalała część cmentarza i fundamenty cerkwi. 

Najbardziej rozpoznawalnym elementem krajobrazu po opuszczonej wsi jest stara lipa, widoczna z daleka. Lipa ma ok. 200 lat i jest milczącym świadkiem powojennych wydarzeń. Jej imponująca korona jest bardzo charakterystyczna przez co drzewo stało się często fotografowanym obiektem.  

Beniowa została wysiedlona 2 czerwca 1946 r. Wszystkich mieszkańców wysiedlono na Ukrainę, a po ich odejściu część wsi spalono. Rok później spalono cerkiew i resztę zabudowań. W latach 80. wszelkie pozostałości po wsi zostały zniszczone w ramach rekultywacji terenu pod pastwiska. Ocalała część cmentarza i fundamenty cerkwi. 

Bukowiec wysiedlono równocześnie z Beniową - 2 czerwca 1946 r. Obecnie znajduje się tutaj parking, skąd prowadzą szlaki do Beniowej, Sianek i Źródeł Sanu.

Wszyscy mieszkańcy wsi Caryńskie zostali wysiedleni do ZSRR w maju 1946 r. Zabudowania i cerkiew zniszczono. Warto odwiedzić tę piękną dolinę i niezwykły cmentarz z kilkoma nagrobkami, resztkami murów i ruiną kaplicy pw. św. Jana Chrzciciela.

Wszyscy mieszkańcy wsi Caryńskie zostali wysiedleni do ZSRR w maju 1946 r. Zabudowania i cerkiew zniszczono. Warto odwiedzić tę piękną dolinę i niezwykły cmentarz z kilkoma nagrobkami, resztkami murów i ruiną kaplicy pw. św. Jana Chrzciciela.

Wszyscy mieszkańcy wsi Caryńskie zostali wysiedleni do ZSRR w maju 1946 r. Zabudowania i cerkiew zniszczono. Warto odwiedzić tę piękną dolinę i niezwykły cmentarz z kilkoma nagrobkami, resztkami murów i ruiną kaplicy pw. św. Jana Chrzciciela.

W latach 1945 - 1946 część ludności narodowości ukraińskiej przesiedlono do ZSRR. Pozostalych wysiedlono w 1947 r. w ramach akcji "Wisła".

W 1939 r. Dydiowa została przedzielona granicą, która od 1939 r. biegła wzdłuż Sanu. Mieszkańców prawobrzeżnej części wsi wysiedlono w 1945 r. Wówczas zniszczono także cerkiew i zabudowania. W 1946 r. wysiedlono ludność zamieszkującą lewą stronę Sanu.

W 1939 r. Dydiowa została przedzielona granicą, która od 1939 r. biegła wzdłuż Sanu. Mieszkańców prawobrzeżnej części wsi wysiedlono w 1945 r. Wówczas zniszczono także cerkiew i zabudowania. W 1946 r. wysiedlono ludność zamieszkującą lewą stronę Sanu.

W 1939 r. Dydiowa została przedzielona granicą, która od 1939 r. biegła wzdłuż Sanu. Mieszkańców prawobrzeżnej części wsi wysiedlono w 1945 r. Wówczas zniszczono także cerkiew i zabudowania. W 1946 r. wysiedlono ludność zamieszkującą lewą stronę Sanu.

W 1939 r. Dydiowa została przedzielona granicą, która od 1939 r. biegła wzdłuż Sanu. Mieszkańców prawobrzeżnej części wsi wysiedlono w 1945 r. Wówczas zniszczono także cerkiew i zabudowania. W 1946 r. wysiedlono ludność zamieszkującą lewą stronę Sanu.

W 1939 r. Dydiowa została przedzielona granicą, która od 1939 r. biegła wzdłuż Sanu. Mieszkańców prawobrzeżnej części wsi wysiedlono w 1945 r. Wówczas zniszczono także cerkiew i zabudowania. W 1946 r. wysiedlono ludność zamieszkującą lewą stronę Sanu.

Wschodnia część wsi została wysiedlona przez wojska sowieckie wkrotce po jej podziale, który był wynikiem przebiegu nowej granicy wzdłuż Sanu. Mieszkańcy polskiej części zostali wysiedleni w 1946 r. W Dźwiniaczu zachowały się dwa cmentarze.

Wschodnia część wsi została wysiedlona przez wojska sowieckie wkrotce po jej podziale, który był wynikiem przebiegu nowej granicy wzdłuż Sanu. Mieszkańcy polskiej części zostali wysiedleni w 1946 r. W Dźwiniaczu zachowały się dwa cmentarze.

Wschodnia część wsi została wysiedlona przez wojska sowieckie wkrotce po jej podziale, który był wynikiem przebiegu nowej granicy wzdłuż Sanu. Mieszkańcy polskiej części zostali wysiedleni w 1946 r. W Dźwiniaczu zachowały się dwa cmentarze.

Większość mieszkańców Hulskiego wysiedlono w 1946 r. na wschód - do ZSRR. Pozostałe kilka rodzin wysiedlono w 1947 r. Obecnie pozostały ruiny cerkwi pw. św. Paraskiewii i kilka nagrobków.

Większość mieszkańców Hulskiego wysiedlono w 1946 r. na wschód - do ZSRR. Pozostałe kilka rodzin wysiedlono w 1947 r. Obecnie pozostały ruiny cerkwi pw. św. Paraskiewii i kilka nagrobków.

Większość mieszkańców Hulskiego wysiedlono w 1946 r. na wschód - do ZSRR. Pozostałe kilka rodzin wysiedlono w 1947 r. Obecnie pozostały ruiny cerkwi pw. św. Paraskiewii i kilka nagrobków.

Mieszkańcy Jaworca zostali wysiedleni w ramach akcji "Wisła" w maju 1947 r. Opuszczone domy i cerkiew zostały zniszczone. Obecnie w Jaworcu funkcjonuje schronisko. W dolinie znajdują się ślady po istniejącej kiedyś wsi - kilka piwnic i resztki cmentarza.

Mieszkańcy Jaworca zostali wysiedleni w ramach akcji "Wisła" w maju 1947 r. Opuszczone domy i cerkiew zostały zniszczone. Obecnie w Jaworcu funkcjonuje schronisko. W dolinie znajdują się ślady po istniejącej kiedyś wsi - kilka piwnic i resztki cmentarza.

Mieszkańcy Jaworca zostali wysiedleni w ramach akcji "Wisła" w maju 1947 r. Opuszczone domy i cerkiew zostały zniszczone. Obecnie w Jaworcu funkcjonuje schronisko. W dolinie znajdują się ślady po istniejącej kiedyś wsi - kilka piwnic i resztki cmentarza.

Mieszkańcy Jaworca zostali wysiedleni w ramach akcji "Wisła" w maju 1947 r. Opuszczone domy i cerkiew zostały zniszczone. Obecnie w Jaworcu funkcjonuje schronisko. W dolinie znajdują się ślady po istniejącej kiedyś wsi - kilka piwnic i resztki cmentarza. 

Po wojnie wieś Krywe podzieliła granica, jednak znaczna jej część pozostała po stronie polskiej. W 1945 r. UPA spaliło dwór i tartak. W 1946 r. na wschód wysiedlono kilkanaście rodzin. Rok później pozostałych mieszkańców wysiedlono w ramach akcji "Wisła" na Ziemie Odzyskane. Obecnie znajdują się tu systematycznie odnawiane ruiny cerkwi, przycerkiewny cmentarz i resztki zabudowań, w tym część podmurówki pozostałej po dworze. Dolina jest jedną z najbardziej popularnych wśród turystów.

Po wojnie wieś Krywe podzieliła granica, jednak znaczna jej część pozostała po stronie polskiej. W 1945 r. UPA spaliło dwór i tartak. W 1946 r. na wschód wysiedlono kilkanaście rodzin. Rok później pozostałych mieszkańców wysiedlono w ramach akcji "Wisła" na Ziemie Odzyskane. Obecnie znajdują się tu systematycznie odnawiane ruiny cerkwi, przycerkiewny cmentarz i resztki zabudowań, w tym część podmurówki pozostałej po dworze. Dolina jest jedną z najbardziej popularnych wśród turystów.

Po wojnie wieś Krywe podzieliła granica, jednak znaczna jej część pozostała po stronie polskiej. W 1945 r. UPA spaliło dwór i tartak. W 1946 r. na wschód wysiedlono kilkanaście rodzin. Rok później pozostałych mieszkańców wysiedlono w ramach akcji "Wisła" na Ziemie Odzyskane. Obecnie znajdują się tu systematycznie odnawiane ruiny cerkwi, przycerkiewny cmentarz i resztki zabudowań, w tym część podmurówki pozostałej po dworze. Dolina jest jedną z najbardziej popularnych wśród turystów.

Po wojnie wieś Krywe podzieliła granica, jednak znaczna jej część pozostała po stronie polskiej. W 1945 r. UPA spaliło dwór i tartak. W 1946 r. na wschód wysiedlono kilkanaście rodzin. Rok później pozostałych mieszkańców wysiedlono w ramach akcji "Wisła" na Ziemie Odzyskane. Obecnie znajdują się tu systematycznie odnawiane ruiny cerkwi, przycerkiewny cmentarz i resztki zabudowań, w tym część podmurówki pozostałej po dworze. Dolina jest jedną z najbardziej popularnych wśród turystów.

Po wojnie wieś Krywe podzieliła granica, jednak znaczna jej część pozostała po stronie polskiej. W 1945 r. UPA spaliło dwór i tartak. W 1946 r. na wschód wysiedlono kilkanaście rodzin. Rok później pozostałych mieszkańców wysiedlono w ramach akcji "Wisła" na Ziemie Odzyskane. Obecnie znajdują się tu systematycznie odnawiane ruiny cerkwi, przycerkiewny cmentarz i resztki zabudowań, w tym część podmurówki pozostałej po dworze. Dolina jest jedną z najbardziej popularnych wśród turystów.

Po wojnie wieś Krywe podzieliła granica, jednak znaczna jej część pozostała po stronie polskiej. W 1945 r. UPA spaliło dwór i tartak. W 1946 r. na wschód wysiedlono kilkanaście rodzin. Rok później pozostałych mieszkańców wysiedlono w ramach akcji "Wisła" na Ziemie Odzyskane. Obecnie znajdują się tu systematycznie odnawiane ruiny cerkwi, przycerkiewny cmentarz i resztki zabudowań, w tym część podmurówki pozostałej po dworze. Dolina jest jedną z najbardziej popularnych wśród turystów.

Po wojnie wieś Krywe podzieliła granica, jednak znaczna jej część pozostała po stronie polskiej. W 1945 r. UPA spaliło dwór i tartak. W 1946 r. na wschód wysiedlono kilkanaście rodzin. Rok później pozostałych mieszkańców wysiedlono w ramach akcji "Wisła" na Ziemie Odzyskane. Obecnie znajdują się tu systematycznie odnawiane ruiny cerkwi, przycerkiewny cmentarz i resztki zabudowań, w tym część podmurówki pozostałej po dworze. Dolina jest jedną z najbardziej popularnych wśród turystów.

Krywka, leżąca po prawej stronie Sanu, w latach 1945 - 1951 znajdowała się na terenie ZSRR. Wioska wróciła na teren Polski bez ludności, ale z zabudowaniami, które później wykorzystywały PGR-y. Przez kolejne lata rozebrano całą drewnianą zabudowę wsi.

Krywka, leżąca po prawej stronie Sanu, w latach 1945 - 1951 znajdowała się na terenie ZSRR. Wioska wróciła na teren Polski bez ludności, ale z zabudowaniami, które później wykorzystywały PGR-y. Przez kolejne lata rozebrano całą drewnianą zabudowę wsi.

Krywka, leżąca po prawej stronie Sanu, w latach 1945 - 1951 znajdowała się na terenie ZSRR. Wioska wróciła na teren Polski bez ludności, ale z zabudowaniami, które później wykorzystywały PGR-y. Przez kolejne lata rozebrano całą drewnianą zabudowę wsi.

W 1939 r. wieś Łokieć została podzielona przez przebiegającą wzdłuż Sanu nową granicę. Wówczas wysiedlono mieszkańców z pasa granicznego po sowieckiej stronie Sanu. Pozostałą część wsi wysiedlono po II wojnie światowej, w 1946 r. Zabudowania, wraz z cerkwią zostały zniszczone.

W 1939 r. wieś Łokieć została podzielona przez przebiegającą wzdłuż Sanu nową granicę. Wówczas wysiedlono mieszkańców z pasa granicznego po sowieckiej stronie Sanu. Pozostałą część wsi wysiedlono po II wojnie światowej, w 1946 r. Zabudowania, wraz z cerkwią zostały zniszczone.

W 1939 r. wieś Łokieć została podzielona przez przebiegającą wzdłuż Sanu nową granicę. Wówczas wysiedlono mieszkańców z pasa granicznego po sowieckiej stronie Sanu. Pozostałą część wsi wysiedlono po II wojnie światowej, w 1946 r. Zabudowania, wraz z cerkwią zostały zniszczone.

Łopienka to jedna z popularniejszych nieistniejących wsi bieszczadzkich. Wysiedlenia rozpoczęły się wiosną 1946 r. W maju tego roku większość mieszkańców wywieziono na Ukrainę. W opuszczonej wsi nikt nie zamieszkał, a domostwa rozbierano do pozyskania budulca. Cerkiew, opuszczona i zdewastowana, zamieniła się w ruinę. Obecnie odrestaurowana, jest najbardziej popularną wśród turystów cerkwią w Bieszczadach.

Łopienka to jedna z popularniejszych nieistniejących wsi bieszczadzkich. Wysiedlenia rozpoczęły się wiosną 1946 r. W maju tego roku większość mieszkańców wywieziono na Ukrainę. W opuszczonej wsi nikt nie zamieszkał, a domostwa rozbierano do pozyskania budulca. Cerkiew, opuszczona i zdewastowana, zamieniła się w ruinę. Obecnie odrestaurowana, jest najbardziej popularną wśród turystów cerkwią w Bieszczadach.

Większość mieszkańców wsi Łuh została wysiedlona 6 czerwca 1946 r. i wywieziona na Ukrainę. Pozostałą część mieszkańców w 1947 r. wysiedlono na Ziemie Odzyskane. Nie zachowały się żadne zabudowania, oprócz fragmentów piwnic, podmurówek i studni.

W latach 1939 - 1941 oraz 1945 - 1951 wieś znajdowała się na terenach ZSRR. Tak, jak w przypadku okolicznych wsi, Paniszczów wrócił na terytorium Polski bez mieszkańców. Wkrótce domy rozebrano, wykorzystując pozyskane z nich materiały na budulec. W Paniszczewie znajdowała się okazała cerkiew pw. Świętej Paraskewii, która pozbawiona opieki niszczała, aż w 1978 r. została rozebrana.

W latach 1939 - 1941 oraz 1945 - 1951 wieś znajdowała się na terenach ZSRR. Tak, jak w przypadku okolicznych wsi, Paniszczów wrócił na terytorium Polski bez mieszkańców. Wkrótce domy rozebrano, wykorzystując pozyskane z nich materiały na budulec. W Paniszczewie znajdowała się okazała cerkiew pw. Świętej Paraskewii, która pozbawiona opieki niszczała, aż w 1978 r. została rozebrana.

Po wojnie wieś znalazła się w granicach ZSRR. W 1951 r., już bez mieszkańców, którzy zostali wysiedleni w głąb kraju, ponownie znalazła się na terytorium Polski. Z czasem zabudowania rozebrano i wieś przestała istnieć.

Po wojnie wieś znalazła się w granicach ZSRR. W 1951 r., już bez mieszkańców, którzy zostali wysiedleni w głąb kraju, ponownie znalazła się na terytorium Polski. Z czasem zabudowania rozebrano i wieś przestała istnieć.

Po wojnie wieś znalazła się w granicach ZSRR. W 1951 r., już bez mieszkańców, którzy zostali wysiedleni w głąb kraju, ponownie znalazła się na terytorium Polski. Z czasem zabudowania rozebrano i wieś przestała istnieć.

Po wojnie wieś znalazła się w granicach ZSRR. W 1951 r., już bez mieszkańców, którzy zostali wysiedleni w głąb kraju, ponownie znalazła się na terytorium Polski. Z czasem zabudowania rozebrano i wieś przestała istnieć. Osobliwością Rosolina jest grota, znajdująca się nad potokiem Czarny, zwana przez mieszkańców Jaskinią Jahybta.

Po wojnie wieś znalazła się w granicach ZSRR. W 1951 r., już bez mieszkańców, którzy zostali wysiedleni w głąb kraju, ponownie znalazła się na terytorium Polski. Z czasem zabudowania rozebrano i wieś przestała istnieć. Osobliwością Rosolina jest grota, znajdująca się nad potokiem Czarny, zwana przez mieszkańców Jaskinią Jahybta.

Przedwojenne Sianki to znany narciarski kurort. W 1939 r. wieś została przedzielona przez granicę biegnącą wzdłuż Sanu. Wówczas wysiedlono mieszkańców prawobrzeżnej strony Sianek i wywieziono ich w głąb ZSRR. Mieszkańcy polskiej części wsi zostali wysiedleni przez Ludowe Wojsko Polskie w czerwcu 1946 r. do ZSRR. Domy zostały spalone, a rok później spalono również cerkiew. Z dawnych Sianek po stronie polskiej pozostały tylko fundamenty dworu Stroińskich i ich grobowiec, zwany "Grobem Hrabiny". Po ukraińskiej stronie Sianek pozostała stacja kolejowa i zabudowania.

Przedwojenne Sianki to znany narciarski kurort. W 1939 r. wieś została przedzielona przez granicę biegnącą wzdłuż Sanu. Wówczas wysiedlono mieszkańców prawobrzeżnej strony Sianek i wywieziono ich w głąb ZSRR. Mieszkańcy polskiej części wsi zostali wysiedleni przez Ludowe Wojsko Polskie w czerwcu 1946 r. do ZSRR. Domy zostały spalone, a rok później spalono również cerkiew. Z dawnych Sianek po stronie polskiej pozostały tylko fundamenty dworu Stroińskich i ich grobowiec, zwany "Grobem Hrabiny". Po ukraińskiej stronie Sianek pozostała stacja kolejowa i zabudowania.

Przedwojenne Sianki to znany narciarski kurort. W 1939 r. wieś została przedzielona przez granicę biegnącą wzdłuż Sanu. Wówczas wysiedlono mieszkańców prawobrzeżnej strony Sianek i wywieziono ich w głąb ZSRR. Mieszkańcy polskiej części wsi zostali wysiedleni przez Ludowe Wojsko Polskie w czerwcu 1946 r. do ZSRR. Domy zostały spalone, a rok później spalono również cerkiew. Z dawnych Sianek po stronie polskiej pozostały tylko fundamenty dworu Stroińskich i ich grobowiec, zwany "Grobem Hrabiny". Po ukraińskiej stronie Sianek pozostała stacja kolejowa i zabudowania.

Po wybuchu II wojny światowej, prawobrzeżna część Sokolików, wraz z dworem, cerkwią, kościołem, stacją kolejową i zabudowaniami przeznaczonymi dla robotników znalazły się pod okupacją sowiecką. Wiosną 1940 r. mieszkańcy zostali wysiedleni, prawdopodobnie na Syberię. W odległości 800 metrów od granicy, którą wyznaczał San, rozebrano zabudowę, pozostawiając tylko cerkiew pw. wielkiego męczennika Dymitra. 2 czerwca 1946 r. wysiedlono również mieszkańców lewobrzeżnej części Sokolików. Odrestaurowaną cerkiew można oglądać z punktu widokowego w Sokolikach, po polskiej stronie Sanu.

Po wybuchu II wojny światowej, prawobrzeżna część Sokolików, wraz z dworem, cerkwią, kościołem, stacją kolejową i zabudowaniami przeznaczonymi dla robotników znalazły się pod okupacją sowiecką. Wiosną 1940 r. mieszkańcy zostali wysiedleni, prawdopodobnie na Syberię. W odległości 800 metrów od granicy, którą wyznaczał San, rozebrano zabudowę, pozostawiając tylko cerkiew pw. wielkiego męczennika Dymitra. 2 czerwca 1946 r. wysiedlono również mieszkańców lewobrzeżnej części Sokolików. Odrestaurowaną cerkiew można oglądać z punktu widokowego w Sokolikach, po polskiej stronie Sanu.

Po wybuchu II wojny światowej, prawobrzeżna część Sokolików, wraz z dworem, cerkwią, kościołem, stacją kolejową i zabudowaniami przeznaczonymi dla robotników znalazły się pod okupacją sowiecką. Wiosną 1940 r. mieszkańcy zostali wysiedleni, prawdopodobnie na Syberię. W odległości 800 metrów od granicy, którą wyznaczał San, rozebrano zabudowę, pozostawiając tylko cerkiew pw. wielkiego męczennika Dymitra. 2 czerwca 1946 r. wysiedlono również mieszkańców lewobrzeżnej części Sokolików. Odrestaurowaną cerkiew można oglądać z punktu widokowego w Sokolikach, po polskiej stronie Sanu.

W latach 1939 - 1941 oraz 1945 - 1951 wieś należała do ZSRR. Po zmianie granic i powrocie wsi do Polski, nie została ona zasiedlona. Przez pewien czas funkcjonował na jej terenie PGR, po upadku którego opuszczone chałupy rozebrano. Cerkiew w Sokołowej Woli zawaliła się w 1975 r.

W latach 1939 - 1941 oraz 1945 - 1951 wieś należała do ZSRR. Po zmianie granic i powrocie wsi do Polski, nie została ona zasiedlona. Przez pewien czas funkcjonował na jej terenie PGR, po upadku którego opuszczone chałupy rozebrano. Cerkiew w Sokołowej Woli zawaliła się w 1975 r.

W latach 1939 - 1941 oraz 1945 - 1951 wieś należała do ZSRR. Po zmianie granic i powrocie wsi do Polski, nie została ona zasiedlona. Przez pewien czas funkcjonował na jej terenie PGR, po upadku którego opuszczone chałupy rozebrano. Cerkiew w Sokołowej Woli zawaliła się w 1975 r.

W sierpniu 1946 r. nieliczne rodziny wysiedlono na Ukrainę. Wieś została opuszczona w następnym roku, gdy w ramach akcji "Wisła" pozostali mieszkańcy zostali przesiedlieni na Ziemie Odzyskane. Wraz z wysiedleniami podjęto decyzję o rozebraniu opuszczonych domów. Po wsi obecnie nie pozostają niemalże żadne ślady, nawet po źródle, które uważano za cudowne. Jednymi z niewielu pozostałości są ruiny cerkwi.

W sierpniu 1946 r. nieliczne rodziny wysiedlono na Ukrainę. Wieś została opuszczona w następnym roku, gdy w ramach akcji "Wisła" pozostali mieszkańcy zostali przesiedlieni na Ziemie Odzyskane. Wraz z wysiedleniami podjęto decyzję o rozebraniu opuszczonych domów. Po wsi obecnie nie pozostają niemalże żadne ślady, nawet po źródle, które uważano za cudowne. Jednymi z niewielu pozostałości są ruiny cerkwi.

W sierpniu 1946 r. nieliczne rodziny wysiedlono na Ukrainę. Wieś została opuszczona w następnym roku, gdy w ramach akcji "Wisła" pozostali mieszkańcy zostali przesiedlieni na Ziemie Odzyskane. Wraz z wysiedleniami podjęto decyzję o rozebraniu opuszczonych domów. Po wsi obecnie nie pozostają niemalże żadne ślady, nawet po źródle, które uważano za cudowne. Jednymi z niewielu pozostałości są ruiny cerkwi.

W sierpniu 1946 r. nieliczne rodziny wysiedlono na Ukrainę. Wieś została opuszczona w następnym roku, gdy w ramach akcji "Wisła" pozostali mieszkańcy zostali przesiedlieni na Ziemie Odzyskane. Wraz z wysiedleniami podjęto decyzję o rozebraniu opuszczonych domów. Po wsi obecnie nie pozostają niemalże żadne ślady, nawet po źródle, które uważano za cudowne. Jednymi z niewielu pozostałości są ruiny cerkwi.

W sierpniu 1946 r. nieliczne rodziny wysiedlono na Ukrainę. Wieś została opuszczona w następnym roku, gdy w ramach akcji "Wisła" pozostali mieszkańcy zostali przesiedlieni na Ziemie Odzyskane. Wraz z wysiedleniami podjęto decyzję o rozebraniu opuszczonych domów. Po wsi obecnie nie pozostają niemalże żadne ślady, nawet po źródle, które uważano za cudowne. Jednymi z niewielu pozostałości są ruiny cerkwi.

We wrześniu 1939 r., kiedy San stał się rzeką graniczną, wieś znalazła się pod okupacją niemiecką i sowiecką. Tak, jak w pozostałych wsiach wojska radzieckie utworzyły pas graniczny o szerokości 800 m., z którego wysiedlili mieszkańców i rozebrali całą zabudowę. 2 czerwca 1946 r. podczas akcji przesiedleńczej ludność wysiedlono do ZSRR. Pozostawiona zabudowa i cerkiew z czasem uległy zniszczeniu. Dzisiejsza Tarnawa znana jest z torfowisk położonych na łąkach nad górnym Sanem.

We wrześniu 1939 r., kiedy San stał się rzeką graniczną, wieś znalazła się pod okupacją niemiecką i sowiecką. Tak, jak w pozostałych wsiach wojska radzieckie utworzyły pas graniczny o szerokości 800 m., z którego wysiedlili mieszkańców i rozebrali całą zabudowę. 2 czerwca 1946 r. podczas akcji przesiedleńczej ludność wysiedlono do ZSRR. Pozostawiona zabudowa i cerkiew z czasem uległy zniszczeniu. Dzisiejsza Tarnawa znana jest z torfowisk położonych na łąkach nad górnym Sanem.

We wrześniu 1939 r., kiedy San stał się rzeką graniczną, wieś znalazła się pod okupacją niemiecką i sowiecką. Tak, jak w pozostałych wsiach wojska radzieckie utworzyły pas graniczny o szerokości 800 m., z którego wysiedlili mieszkańców i rozebrali całą zabudowę. 2 czerwca 1946 r. podczas akcji przesiedleńczej ludność wysiedlono do ZSRR. Pozostawiona zabudowa i cerkiew z czasem uległy zniszczeniu. Dzisiejsza Tarnawa znana jest z torfowisk położonych na łąkach nad górnym Sanem.

We wrześniu 1939 r., kiedy San stał się rzeką graniczną, wieś znalazła się pod okupacją niemiecką i sowiecką. Tak, jak w pozostałych wsiach wojska radzieckie utworzyły pas graniczny o szerokości 800 m., z którego wysiedlili mieszkańców i rozebrali całą zabudowę. 2 czerwca 1946 r. podczas akcji przesiedleńczej ludność wysiedlono do ZSRR. Pozostawiona zabudowa i cerkiew z czasem uległy zniszczeniu. Dzisiejsza Tarnawa znana jest z torfowisk położonych na łąkach nad górnym Sanem.

Tworylczyk, który przed II wojną światową liczył 12 gospodarstw, był przysiółkiem wsi Tworylne, której podzielił powojenny los.

Tworylczyk, który przed II wojną światową liczył 12 gospodarstw, był przysiółkiem wsi Tworylne, której podzielił powojenny los.

Tworylne zostało po wojnie podzielone przez San, będący teraz rzeką graniczną Polski i ZSRR. Niewielka część ludności została deportowana już w 1946 r., skierowano ją na wschód. Pozostałych mieszkańców wsi wysiedlono w 1947 r. w ramach akcji "Wisła". Latem 1946 r. część zabudowań, opustoszałych po wysiedleniach, spaiła sotnia UPA "Bira". Obecnie na terenie dawnej wsi pozostają nieliczne ślady po dawnych zabudowaniach, m.in. pozostałości fundamentów dworu, cmentarze oraz ruiny dzwonnicy cerkwi.

Tworylne zostało po wojnie podzielone przez San, będący teraz rzeką graniczną Polski i ZSRR. Niewielka część ludności została deportowana już w 1946 r., skierowano ją na wschód. Pozostałych mieszkańców wsi wysiedlono w 1947 r. w ramach akcji "Wisła". Latem 1946 r. część zabudowań, opustoszałych po wysiedleniach, spaiła sotnia UPA "Bira". Obecnie na terenie dawnej wsi pozostają nieliczne ślady po dawnych zabudowaniach, m.in. pozostałości fundamentów dworu, cmentarze oraz ruiny dzwonnicy cerkwi.

Tworylne zostało po wojnie podzielone przez San, będący teraz rzeką graniczną Polski i ZSRR. Niewielka część ludności została deportowana już w 1946 r., skierowano ją na wschód. Pozostałych mieszkańców wsi wysiedlono w 1947 r. w ramach akcji "Wisła". Latem 1946 r. część zabudowań, opustoszałych po wysiedleniach, spaiła sotnia UPA "Bira". Obecnie na terenie dawnej wsi pozostają nieliczne ślady po dawnych zabudowaniach, m.in. pozostałości fundamentów dworu, cmentarze oraz ruiny dzwonnicy cerkwi.

Tworylne zostało po wojnie podzielone przez San, będący teraz rzeką graniczną Polski i ZSRR. Niewielka część ludności została deportowana już w 1946 r., skierowano ją na wschód. Pozostałych mieszkańców wsi wysiedlono w 1947 r. w ramach akcji "Wisła". Latem 1946 r. część zabudowań, opustoszałych po wysiedleniach, spaiła sotnia UPA "Bira". Obecnie na terenie dawnej wsi pozostają nieliczne ślady po dawnych zabudowaniach, m.in. pozostałości fundamentów dworu, cmentarze oraz ruiny dzwonnicy cerkwi.

Część mieszkańców Tyskowej wysiedlono w latach 1945 - 1946. Pozostałą ludnośc wywieziono na Ziemie Odzyskane w ramach akcji "Wisła" w 1947 r. Zabudowania wsi zostały zniszczone. Zachowało się kilka nagrobków, podmurówka cerkwi, schody oraz kuty żelazny krzyż ze zwieńczenia. 

Część mieszkańców Tyskowej wysiedlono w latach 1945 - 1946. Pozostałą ludnośc wywieziono na Ziemie Odzyskane w ramach akcji "Wisła" w 1947 r. Zabudowania wsi zostały zniszczone. Zachowało się kilka nagrobków, podmurówka cerkwi, schody oraz kuty żelazny krzyż ze zwieńczenia. 

Część mieszkańców Tyskowej wysiedlono w latach 1945 - 1946. Pozostałą ludnośc wywieziono na Ziemie Odzyskane w ramach akcji "Wisła" w 1947 r. Zabudowania wsi zostały zniszczone. Zachowało się kilka nagrobków, podmurówka cerkwi, schody oraz kuty żelazny krzyż ze zwieńczenia. 

Wieś Zawój w trakcie wysiedleń w 1946 r. opuściły tylko 2 rodziny, które wyjechały na Ukrainę. Pozostałych mieszkańców wywieziono na Ziemie Odzyskane wiosną 1947 r. Zabudowania wsi, wraz z cerkwią spalono, choć pozostają po nich nieliczne ślady. W okolicy można dostrzec miejsca po dawnych gospodarstwach, fundamenty młyna, a na cmentarzu pozostaje kilka uszkodzonych nagrobków.

Wieś Zawój w trakcie wysiedleń w 1946 r. opuściły tylko 2 rodziny, które wyjechały na Ukrainę. Pozostałych mieszkańców wywieziono na Ziemie Odzyskane wiosną 1947 r. Zabudowania wsi, wraz z cerkwią spalono, choć pozostają po nich nieliczne ślady. W okolicy można dostrzec miejsca po dawnych gospodarstwach, fundamenty młyna, a na cmentarzu pozostaje kilka uszkodzonych nagrobków.

Wieś Zawój w trakcie wysiedleń w 1946 r. opuściły tylko 2 rodziny, które wyjechały na Ukrainę. Pozostałych mieszkańców wywieziono na Ziemie Odzyskane wiosną 1947 r. Zabudowania wsi, wraz z cerkwią spalono, choć pozostają po nich nieliczne ślady. W okolicy można dostrzec miejsca po dawnych gospodarstwach, fundamenty młyna, a na cmentarzu pozostaje kilka uszkodzonych nagrobków.

Mieszkańcy Jaworca zostali wysiedleni w ramach akcji "Wisła" w maju 1947 r. Opuszczone domy i cerkiew zostały zniszczone. Obecnie w Jaworcu funkcjonuje schronisko. W dolinie znajdują się ślady po istniejącej kiedyś wsi - kilka piwnic i resztki cmentarza.