Kot o masywnej budowie ciała i długich kończynach

Długość ciała rysia osiąga nawet 130 centymetrów, zaś waga waha się w granicach 16-34 kilogramów. Samce są przeważnie większe i cięższe od samic. Ryś ma okrągłą głowę z bokobrodami, duże oczy o żółtej źrenicy oraz stojące, trójkątne uszy zakończone charakterystycznymi pędzlami. Futro zwierzęcia jest miękkie i puszyste o kolorze jasnoszarym, przechodzącym następnie w rudobrązowy z plamkami i kreskami.

Głos rysia przypomina głos kota domowego, ale brzmi donośniej i bardziej chrapliwie. Ryś żywi się głównie leśnymi gryzoniami, ptakami, sarnami, jeleniami, ale nie gardzi też płazami, padliną, a czasami i owadami. Jest on groźnym i silnym drapieżnikiem, polującym z zasadzki. Do ofiary podkrada się niepostrzeżenie, po czym dopada je w kilku skokach.

Do rozrodu, rysie przystępują raz w roku, a w miocie są 2-3 kocięta. Młode są całkiem samodzielne już po roku, zaś dojrzałość płciową samce osiągają po 3 latach, a samice po 2 latach. Żyją one na wolności do 20 lat.

Rysie w Bieszczadach

W Bieszczadach żyje karpacki podgatunek rysia. Szacuje się, że w Karpatach Wschodnich i Zachodnich zamieszkuje około 100 takich osobników. Mieszkają one w starych, górskich lasach, z kolei kryjówek szukają wśród jaskiń, dziupli, a także opuszczonych nor lisich i borsuczych. Rysie aktywne są przeważnie od zmierzchu do świtu, poruszają się szybko i cicho. Ponadto dobrze wspinają się po drzewach i świetnie skaczą.

Rysie w ujęciu prawnym

Objęcie rysia pełną ochroną gatunkową nastąpiło dopiero w roku 1995, a od 2004 roku są one objęte ścisłą ochroną, jako gatunek wymagający ochrony czynnej. Obowiązujące obecnie rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 roku w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt nakłada dodatkowo obowiązek wyznaczania 500 m stref ochronnych wokół stwierdzonych miejsc rozrodu rysia, obowiązujących w okresie od 1 kwietnia do 31 sierpnia.

Autor: Kamil Mielnikiewicz

Rysie w Bieszczadach