Bukowe Berdo znajduje się na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego i jest podłużnym pasmem z trzema najwyższymi szczytami 1201, 1238 oraz 1311 m. 

Ale żeby zobaczyć i docenić ten najpiękniejszy masyw trzeba najpierw włożyć trochę wysiłku. Na Bukowe Berdo najłatwiej i najkrócej (ok. 1,4 – 2 godz.) jest dostać się na nią od strony Mucznego, trzymając się żółtego szlaku.

Początkowo ścieżka prowadzi przez Park Krajobrazowy Doliny Sanu, a potem przez obszary leśne. Przy górnej granicy lasu zobaczymy krzywulcową buczynę. Największym plusem wędrówki grzbietem masywu są przepiękne widoki. Zobaczycie stąd m.in Halicz, Kopę Bukowską, Rawki, obie połoniny, a także szczyty Bieszczadów po ukraińskiej stronie granicy.

Zaopatrzcie się w kurtki, bo z mojego doświadczenia wynika, że tam zawsze wieje. Żeby w pełni skorzystać z uroków Bukowego Berda powinniście nie zaprzestać na dojściu do grani. Warto pójść w górę niebieskim szlakiem przez ok. godzinę. Tam to dopiero widoki są niezapomniane! Zejść można oczywiście tą samą trasą (1,2 godz.), ale polecam dłuższe zejście niebieskim szlakiem do Pszczelin (2 godz.).

Dla żądnych dalszych wrażeń polecam iść dalej, aż do połączenia z czerwonym szlakiem i wybrać kierunek na Tarnicę albo na Kopę Bukowską, Halicz i Rozsypaniec.

Pamiętajcie, mierzcie siły na zamiary i dobrze skalkulujcie czas, bo noc nie jest dla wędrowców.