Ustrzyki Górne. Pierwsze lata istnienia i okres wojen
Ustrzyki Górne to miejscowość usytuowana u zbiegu potoków Wołosatki, Rzeczycy i Terebowca, charakteryzująca się specyficznym mikroklimatem, który sprawia, że zimy są tu surowe, a lata słoneczne. Wieś znajduje się w gminie Lutowiska, w powiecie bieszczadzkim. Pierwsze wzmianki o Ustrzykach Górnych pochodzą z 1529 roku, natomiast jako istniejącą wieś odnotowano je w 1580 roku. Miejscowość została założona na prawie wołoskim, na południowych terenach Stuposian. Z historycznych dokumentów wynika, że znajdował się tu także młyn wodny.W 1914 roku Ustrzyki Górne były własnością między innymi Augusta Nowaka, który posiadał tartak. Była to bardziej osada leśna niż wieś, dlatego na potrzeby pozyskiwania drewna wybudowano kolejkę wąskotorową do Sokolików. Podczas I wojny światowej w okolicy toczyły się intensywne walki o przełęcz Beskid i Użocką. W okresie międzywojennym w miejscowości znajdowała się placówka Straży Granicznej I linii „Ustrzyki Górne”. Wieś została zajęta przez wojska radzieckie 27 września 1944 roku.
Ustrzyki Górne zostały całkowicie zniszczone w latach 1945–1947 na skutek działań NKWD, wojska radzieckiego oraz sotni Bira. W czerwcu 1945 roku, po dziesięciu miesiącach od wkroczenia Armii Radzieckiej, polska ludność została wysiedlona i przetransportowana do Polski lub do łagrów. W 1951 roku pozostała ludność ukraińska została przesiedlona do ZSRR, a osoby oporne trafiły na Syberię.
W latach 80. XX wieku Ustrzyki Górne zaczęły się rozwijać jako osada leśna. Na miejscu dawnego cmentarza greckokatolickiego wybudowano kościół parafialny pw. św. Anny oraz powstały budynki siedziby Bieszczadzkiego Parku Narodowego.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.