W sobotę 28 marca 2026 roku, tuż przed Wielkim Tygodniem, około 700 pielgrzymów z różnych zakątków Polski zgromadziło się w Wołosatem, by wspólnie podjąć niełatwą, kilkugodzinną wędrówkę na Przełęcz Bukowską. Wydarzenie, które po raz dziesiąty zorganizowało Duszpasterstwo Turystyczne Archidiecezji Przemyskiej we współpracy z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym, przyciągnęło ludzi szukających duchowego skupienia, wyciszenia oraz głębszego przeżycia Wielkiego Postu w naturalnym otoczeniu Bieszczad.
To nie była zwykła pielgrzymka. Trasa prowadziła wymagającym górskim szlakiem, gdzie zmęczenie, chłód i trudności terenowe stają się częścią refleksji nad cierpieniem i ofiarą Chrystusa. Zatrzymując się przy kolejnych stacjach Drogi Krzyżowej, wierni nie tylko modlili się, ale i stawiali czoła własnym słabościom, nadając wędrówce głęboko osobisty wymiar.
Fot. Bieszczadzki Park Narodowy (bdpn.gov.pl)
Bezpieczeństwo i odpowiedzialność w Bieszczadzkim Parku Narodowym
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, wydarzenie odbyło się za uprzednią zgodą dyrekcji Bieszczadzkiego Parku Narodowego, co jest wymogiem Ustawy o Ochronie Przyrody. Trasa pielgrzymki została starannie przygotowana i zabezpieczona przez Straż Parku oraz pracowników Służby Parku z obwodu ochronnego Tarnica. Ich zadaniem było nie tylko zapewnienie bezpieczeństwa uczestników, ale także czuwanie nad przestrzeganiem zasad ochrony przyrody.
Organizacja tak dużego wydarzenia na terenie chronionym wymaga odpowiedzialności i wzajemnego szacunku zarówno wobec natury, jak i duchowego charakteru miejsca. Od początku swojego istnienia bieszczadzka Droga Krzyżowa jest tego wzorem.
Od pomysłu do tradycji
Po raz pierwszy bieszczadzka Droga Krzyżowa odbyła się 8 kwietnia 2017 roku. Od tego czasu, co roku, w sobotę poprzedzającą Wielki Tydzień, wierni zbierają się, by połączyć modlitwę z wysiłkiem fizycznym i kontemplacją przyrody. W ciągu ostatnich lat wydarzenie przeszło drogę od inicjatywy lokalnego duszpasterstwa do jednego z bardziej rozpoznawalnych religijnych wydarzeń regionu.
Wśród pielgrzymów byli zarówno stali uczestnicy, jak i osoby, które po raz pierwszy zdecydowały się na udział w tym wydarzeniu. Wspólne przeżywanie modlitwy w trudnych warunkach, wsparcie między uczestnikami, milczenie przerywane tylko śpiewem i rozważaniami – wszystko to tworzyło wyjątkowy klimat duchowego skupienia.
Komentarze (0)