reklama

Osiągają do 900 kg i biegną 60 km/h. Co zrobić jak spotkasz je w Bieszczadach?

Opublikowano:
Autor:

Osiągają do 900 kg i biegną 60 km/h. Co zrobić jak spotkasz je w Bieszczadach? - Zdjęcie główne
Autor: Dorota Krynicka | Opis: Żubr w Bieszczadach

Udostępnij na:
Facebook
AktualnościW Bieszczadach żyje bardzo duża populacja żubrów, co sprawia, że podczas letnich wędrówek prawdopodobieństwo natknięcia się na tego największego ssaka lądowego Europy jest wyjątkowo wysokie. Choć zwierzęta te z natury unikają kontaktu z człowiekiem, w sytuacjach stresowych potrafią poruszać się z prędkością dochodzącą do 60 km/h.
reklama

Letni sezon turystyczny w rejonach górskich i leśnych sprzyja pieszym wyprawom oraz bezpośredniemu obcowaniu z naturą. W obszarach takich jak Bieszczady, gdzie populacja żubra jest szczególnie liczebna, turyści muszą liczyć się z możliwością napotkania tego gatunku na swojej drodze. O zaistniałej sytuacji oraz konieczności zachowania odpowiedzialności przypomina Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie.

Podczas letnich wyjazdów i wypraw na łono natury możemy spotkać różne gatunki dziko żyjących zwierząt, w tym żubra - największego ssaka lądowego Europy. Takie spotkanie jest niezwykłym doświadczeniem, ale wymaga zachowania ostrożności i szacunku dla dzikiej przyrody. Żubry są silnymi zwierzętami, które mogą reagować obronnie, gdy człowiek naruszy ich strefę bezpieczeństwa. Dlatego warto znać podstawowe zasady, które zapewnią bezpieczeństwo zarówno turystom, jak i zwierzętom

reklama

– przekazuje Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie.

Dla pełnego zrozumienia potencjalnego zagrożenia kluczowe jest zapoznanie się ze specyfiką biologiczną oraz możliwościami fizycznymi żubrów. Wszechstronna wiedza o anatomii i motoryce tych zwierząt pozwala uniknąć błędnego przekonania o ich ociężałości. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie przedstawia szczegółowe dane dotyczące wymiarów oraz masy ciała obu płci.

Fot. Dorota Krynicka

Dorosłe samce, nazywane bykami, osiągają masę dochodzącą nawet do 900 kilogramów, a ich wysokość w kłębie wynosi od 158 do 188 centymetrów. Z kolei samice są mniejsze, zaś ich masa ciała mieści się zazwyczaj w przedziale od 400 do 500 kilogramów, przy wysokości w kłębie wynoszącej od 137 do 167 centymetrów.

reklama

Mimo tak masywnej budowy anatomicznej żubry charakteryzują się wyjątkowo wysoką sprawnością ruchową. Na krótkich dystansach zwierzę to potrafi rozwinąć prędkość rzędu od 50 do 60 km/h. Dla porównania, przeciętna prędkość biegu człowieka wynosi zaledwie od 8 do 12 km/h, co uniemożliwia skuteczną ucieczkę w przypadku sprowokowania pościgu.

Mowa ciała i sygnały ostrzegawcze

Z natury żubry są zwierzętami spokojnymi, które starają się omijać ludzi i nie szukają z nimi kontaktu. Pozostają jednak zwierzętami dzikimi, w związku z czym pod wpływem stresu, zaskoczenia lub poczucia zagrożenia mogą zareagować w sposób nieprzewidywalny i podjąć atak obronny. Żubr najczęściej wysyła wyraziste sygnały ostrzegawcze, świadczące o gotowości do obrony własnej lub stada. Do zachowań sygnalizujących naruszenie strefy bezpieczeństwa należą nisko opuszczona głowa skierowana w stronę potencjalnego zagrożenia, uniesiony ogon oraz energiczne grzebanie przednimi racicami w podłożu. Zauważenie któregokolwiek z tych objawów u obserwowanego zwierzęcia oznacza, że „strefa tolerancji” została przekroczona i należy wycofać się.

reklama

Wytyczne RDOŚ w Rzeszowie: Jak zachować się w przypadku spotkania żubra?

Aby zagwarantować bezpieczeństwo zarówno ludziom, jak i chronionym ssakom, Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie opracowała wykaz podstawowych zasad postępowania na terenach zamieszkiwanych przez te zwierzęta.

Pierwszą i podstawową zasadą jest zachowanie bezpiecznego dystansu, który powinien wynosić od 50 do 100 metrów, nawet jeśli zwierzę wydaje się całkowicie spokojne. Należy unikać wszelkiego prowokowania i płoszenia zwierzęcia, co oznacza powstrzymanie się od głośnych dźwięków, takich jak krzyki, petardy czy używanie latających dronów, a także od wykonywania gwałtownych ruchów i zwracania na siebie uwagi własną obecnością. Bezwzględnie zabronione jest dokarmianie żubrów i próby ich wabienia jedzeniem.

reklama

 

Szczególną ostrożność należy zachować wobec samotnych samców, zwłaszcza w okresie godowym przypadającym na sierpień i wrzesień, kiedy mogą być one bardziej pobudzone i skłonne do agresji. Trzeba również kategorycznie unikać podchodzenia do młodych osobników i prób ich głaskania, ponieważ w pobliżu cielęcia najczęściej znajduje się matka, która będzie zdecydowanie broniła swojego potomstwa.

Ponadto turyści powinni unikać wchodzenia na naturalne siedliska żubrów bez potrzeby, gdyż stanowi to ich środowisko życia. Niedopuszczalne jest szczucie żubrów psami, a wszelkie zwierzęta domowe prowadzone w takie tereny muszą znajdować się pod pełną i stałą kontrolą opiekunów.

Sposób postępowania w przypadku bezpośredniej bliskości zwierzęcia

W sytuacji, gdy turysta znajdzie się w bliskiej odległości od żubra, najważniejsze jest zachowanie spokoju i powolne oddalenie się z miejsca zdarzenia. Gdy zwierzę zwróci się bezpośrednio w stronę człowieka, wycofywanie musi odbywać się spokojnie i bez gwałtownych ruchów. W żadnym wypadku nie wolno odwracać się do żubra plecami ani uciekać biegiem, ponieważ taki ruch może sprowokować pościg.

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie przypomina, że spłoszony lub sprowokowany żubr może stanowić poważne zagrożenie nie tylko dla ludzi, ale również dla samego siebie. Szanując przestrzeń tych wyjątkowych zwierząt i stosując się do zasad bezpieczeństwa, pomaga się chronić zarówno populację żubrów, jak i osoby odwiedzające obszary ich naturalnego występowania.

źródło: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Rzeszowie

Udostępnij na:
Facebook
wróć na stronę główną

ZALOGUJ SIĘ

Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM

e-mail
hasło

Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE

reklama
Komentarze (0)
Wczytywanie komentarzy
logo